ساخت و ساز در فضا در مقابل ساختمان سبز: آیا این یک مسابقه است؟

مطمئناً زمان جذابی برای نگاه کردن به آینده صنعت ساخت و ساز است. چه کسی می توانست همین چند نسل پیش حدس بزند که سازندگان و معماران به آینده بشریت فکر می کنند؟

به طور خاص، گفتگو حول دو نوع ساخت و ساز می چرخد: ساخت فضای بیرونی و ساخت و ساز پایدار و سبز.

هر دو شاهد رشد بی سابقه ای در سال های اخیر بوده اند. به عنوان نمونه، پیش بینی می شود که بازار مصالح ساختمانی سبز تا سال 2027 به ارزش 574 میلیارد دلار برسد که نرخ رشد سالانه مرکب 11.3٪ را نشان می دهد. و، ناسا به تنهایی نقشه‌برداری کرده است که چگونه در هشت سال آینده نزدیک به 150 میلیارد دلار برای پیگیری ماموریت‌های ماه و مریخ هزینه می‌کنند، که هر دوی آنها به سرمایه‌گذاری قابل توجهی در ساخت فضا نیاز دارند. شرکت هایی مانند SpaceX و Blue Origin ممکن است حتی بیشتر سرمایه گذاری کنند.

موردی برای فضاسازی

ساخت و ساز در فضا یک مفهوم کاملاً جدید نیست، اما این فناوری اخیراً به طور جدی دنبال شده است. چند دلیل برای این افزایش علاقه وجود دارد:

جف بزوس فرودگر ماه آبی Blue Origin را در واشنگتن دی سی به نمایش گذاشت (عکس Blue Origin)

هر سه این انگیزه ها یک مشکل مشترک دارند: آنها را نمی توان با ساخت و پرتاب فضاپیما از زمین همانطور که در گذشته انجام داده ایم به دست آورد. محدودیت های اعمال شده توسط گرانش، اندازه موشک هایی را که می توانیم به مدار بفرستیم محدود می کند. در نتیجه، هر چیزی که می‌خواهیم برای استفاده در فضا بسازیم، باید به‌خوبی در یک موشک موجود قرار گیرد و بتواند از سواری سختی که برای وارد شدن به مدار لازم است جان سالم به در ببرد، یا باید در ماژول‌ها فرستاده شود و با استفاده از وسایل ابتدایی در کنار هم قرار گیرند. مانند فضانوردانی که با ابزارهای دستی راه می روند.

هیچکدام از گزینه ها بهینه نیستند، به خصوص برای برخی از پروژه های پیچیده و در مقیاس بزرگ که می خواهیم ببینیم. به عنوان مثال، اوایل سال 2020، ناسا قراردادی را با Maxar Technologies برای پرتاب SPIDER – یک بازوی روباتیک 16 فوتی که برای ساخت ماشین آلات مدولار در فضا طراحی شده است – به مدار داد. اولین وظیفه این بازو، جمع آوری یک آرایه آنتن عظیم است که بیش از دو برابر اندازه آنتن هایی است که می توان با وسایل معمولی راه اندازی کرد. این یک موهبت بزرگ برای ارتباطات ماهواره‌ای، سیگنال GPS و قابلیت‌های پهنای باند ماهواره‌ای در آینده خواهد بود.

نمونه‌های دیگری از پروژه‌هایی که به فناوری‌های جدید و بهبود یافته فضاسازی نیاز دارند عبارتند از زیستگاه های مستعمره نشینانی که در ماه یا مریخ زندگی می کنند و ایستگاه های فضایی بزرگتر و سازگارتر یا فضاپیماهایی که برای اقامت طولانی تر در فضا یا حتی سفرهای بین ستاره ای طراحی شده اند. چین در حال حاضر روی ایستگاه فضایی مداری خود کار می کند که در طول 10 ماموریت در دو سال در مدار ساخته می شود.

همه این احتمالات به سرعت از داستان های علمی تخیلی به فرصت های قابل قبول طی چند دهه گذشته منتقل شده اند و متخصصان ساخت و ساز در سراسر جهان به آن توجه می کنند.

نظر مخالفان در مورد ساخت و ساز فضای بیرونی

البته، تعدادی از چالش ها همراه با ساختن در فضا وجود دارد:

• شرایط شدید (واریانس دما و برخورد ریزشهاب‌ها، در میان چیزهای دیگر) به مصالح ساختمانی جدیدی نیاز دارد که برخی از آنها آزمایشی هستند و برخی دیگر حتی هنوز اختراع نشده‌اند.

• تقریباً تمام ابزارها و روش های ساخت و ساز فعلی ما برای کار در خلاء بدون وزن فضا نیاز به اصلاح شدید دارند. برخی باید به طور کلی دوباره اختراع شوند.

• قبلاً یک وجود دارد کمبود نیروی کار ماهر در صنعت ساختمان فقط تصور کنید که آموزش فضانوردی را به لیست الزامات برنامه ها اضافه کنید.

اگر می خواهید در نهایت بشریت را نجات دهید، آنها می گویند: شما باید بر ساخت و ساز پایدار تمرکز کنید.

پرونده ساختمان سبز

ساخت و ساز سبز و ساختمان های پایدار احتمالاً برای شما آشناتر است، و ممکن است در حال حاضر چیزی باشد که به نوعی روی آن کار می کنید. در حالی که پذیرش با سرعت‌ها و سطوح مختلف در سطح جهانی اتفاق می‌افتد، روند کلی قطعاً در حال شتاب است، همانطور که رشد قبلا ذکر شد نمونه‌ای از آن است.

این به دلیل اهمیت روزافزون انطباق و گواهینامه ها در ساخت و سازهای تجاری، به ویژه در زمین های توسعه یافته است. فشارهای اجتماعی و قانونی واضحی بر شرکت‌ها وجود دارد تا ادعاهای خود را مبنی بر مدیریت زیست‌محیطی پشتیبان کنند و بسیاری از شرکت‌های بزرگ در حال انجام کار چشمگیر در پیشروی هستند.

مثلا، تعهد آمازون به پایداری در املاک و مستغلات عظیم خود – آنها بیش از 150 میلیون فوت مربع از فضای تجاری در سراسر جهان را اداره می کنند که در نزدیک به 200 تاسیسات پراکنده شده است – بسیار چشمگیر است. یکی از کلیدهای برنامه آنها شامل به حداقل رساندن “کربن تجسم یافته” ساختمان هایشان است، که معیار نسبتا جدیدی از پایداری است که شامل ردپای کربن مورد نیاز برای تولید و حمل و نقل موادی است که ساختمان در واقع از آن ساخته شده است. علاوه بر این، آنها به طور فعال ابتکارات متعددی را در مورد انرژی خورشیدی، بازیابی و استفاده مجدد از گرمای هدر رفته از مراکز داده و بهره برداری از انرژی زمین گرمایی در صورت امکان دنبال می کنند.

در مقیاس کوچکتر، اما به همان اندازه چشمگیر، Salesforce تعهد قوی به شیوه های ساختمان سبز نیز حفظ می کند. طبق آخرین گزارش پایداری آنها، 74٪ از امکانات آنها یا قبلاً توسط LEED، BREEAM، Green Mark و Fitwel تأیید شده اند یا به طور فعال این گواهینامه ها را دنبال می کنند. همانند آمازون، Salesforce علاوه بر موقعیت مکانی، تأثیر بر محیط محلی و موارد دیگر، به خود مصالح ساختمانی نیز توجه ویژه ای دارد.

برج اداری Salesforce در سانفرانسیسکو، استانداردهای پایداری را افزایش داد، از جمله قرار دادن کانال‌های هوا در زیر زمین برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی و دسترسی. (عکس: Salesforce)

با این نوع رشد در صنعت ساختمان سبز، واضح است که شرکت‌های ساخت‌وساز آینده‌نگر باید در نظر داشته باشند که چگونه مجموعه مهارت‌های فعلی، روابط تامین‌کننده و فرآیندهای آنها با فشار شتاب‌دهنده برای ساختمان‌های پایدار اندازه‌گیری می‌شود.

آنچه مخالفان در مورد ساخت و ساز سبز می گویند

درست مانند فضاسازی، در جنبش ساختمان سبز نیز مخالفانی وجود دارند. در بیشتر موارد، استدلال آنها حول این ایده است که آسیب زیست محیطی که قبلاً به زمین وارد شده است، علیرغم بهترین تلاش ما، غیرقابل برگشت است. و این که تلاش برای وادار کردن مردم به تغییر نحوه ساخت و ساز و زندگی خود – به ویژه زمانی که هزینه آن در کوتاه مدت بیشتر باشد – یک نبرد شکست خورده است که هیچ نتیجه مثبت واقعی ندارد.

از نظر علمی، این استدلال قابل بحث است.

واقعا مسابقه ای نیست

وقتی واقعاً به هر دو طرف این بحث ظاهری نگاه می کنید، به سرعت مشخص می شود که واقعاً هیچ رقابتی بین ساخت فضا و ساختمان پایدار وجود ندارد.

واقعیت این است که ما نمی دانیم در آینده چه چیزی در انتظار ماست. شکی نیست که کاهش تاثیر منفی ما بر محیط زیست گام مثبتی است. بسیاری از دانشمندان احساس می کنند اثرات گرمایش جهانی هنوز هم می تواند با تلاش کافی در مقیاس جهانی کاهش یابد. بنابراین، پیگیری تلاش‌های ساختمان سبز یک پیروزی است.

در عین حال، چه انسان ها در نهایت زمین را ترک کرده و در فضا پراکنده شوند یا نه، اکتشاف مزایای خاص خود را دارد. ما هرگز از یادگیری، رشد و پیش بردن مرزهای خود به عنوان یک گونه دست نخواهیم کشید. به هر حال، ما تا اینجا پیش رفتیم، اینطور نیست؟ بنابراین، آیا ما باید بدانیم که چگونه در فضا به طور موثر بسازیم؟ در نهایت، به طور قطع. بنابراین، این نیز یک برد است.