• باب هیلدبرانسکی تقریباً 35 سال است که مهندس عمران بوده و هر دقیقه را دوست داشته است. او در حال حاضر یک مهندس ارشد ساخت و ساز در Knight E/A و یک مربی در کالج جولیت جونیور است، اما در طول زندگی حرفه‌ای خود در چندین نقش از جمله اداره یک گروه مهندسی کوچک، رئیس خدمه نقشه‌برداری و حتی کار در طراحی دیده شده است.
  • باب آزمایش‌ها و مصیبت‌های خود را در صنعت سنگین عمران و توسعه سایت در پادکست خود، The Construction Engineering Show به اشتراک می‌گذارد.
  • ما با باب در مورد اینکه چگونه تکنولوژی را در طول زندگی حرفه ای خود دیده است، چگونه متوجه شده است که برخی از فناوری ها ساخت و ساز را دشوارتر می کند و توصیه های او برای رسیدن به نسل بعدی مهندسان عمران صحبت کردیم.

چگونه تکنولوژی را در طول حرفه خود مشاهده کرده اید؟

زمانی که کارم را شروع کردم، فناوری های ساخت و ساز به تازگی در حال توسعه بودند، بنابراین من محصولی هستم که شاهد این تحول دیجیتال از ابتدا هستم. من یکی از کاربران اولیه نرم افزار زمان بندی Primavera و برنامه ای به نام Expedition از Oracle بودم. این واقعاً اولین سیستم مدیریت داده های پروژه بود که به شما امکان می داد RFI ها، موارد ارسالی، مکاتبات و صورتجلسات را مدیریت کنید.

تماشای رشد تکنولوژی به من قدردانی از جایی که اکنون هستیم به من داده است. در آن زمان، خط و درجه با استفاده از یک ایستگاه کل و یک جمع‌آورنده داده بزرگ که فقط چند عملکرد را انجام می‌داد، عکس‌برداری می‌شد. اکنون، با کمک تبلت‌ها، پهپادها و LiDAR، سطوح دقت به‌طور دقیق مشخص شده است. عملیات سنگفرش که قبلاً از یک خط رشته خارج می شد، اکنون از یک مدل سه بعدی برای کنترل استفاده می کند.

من فکر می‌کنم که روند ساخت و ساز همیشه به انسان‌ها نیاز دارد که ماشین‌ها را راه‌اندازی کنند و قضاوت کنند، اما دیدن این پیشرفت‌های جدید هیجان‌انگیز است. سطح بعدی فناوری بر روی دقت های سفت تر می شود – گرفتن درجه های خاکی زیر 10 یا نیم در 10 یا تنظیم روسازی تا یک چهارم اینچ با استفاده از مدل ها. ما در این مسیر هستیم که مدل‌سازی سطح منجر به کارایی بیشتر و بیشتر می‌شود.

آیا فناوری چیزی را در مورد ساخت و ساز سخت تر از گذشته می کند؟

یک نقص خاص که متوجه شده ام مربوط به ایمیل است. دنیایی بدون ایمیل توسط کال نیوپورت یک تغییر دهنده بازی برای من بوده است. او به این نکته اشاره می کند: چه کسی گفته است که ایمیل باید نحوه ارتباط ما با یکدیگر باشد؟ این یک ابزار عالی برای انتقال اطلاعات است، اما اکنون به نقطه ای رسیده ایم که به جای اینکه تلفن را برداریم و با کسی صحبت کنیم، ایمیل های پینگ پنگ را پشت سر هم می کنیم.

من سعی کردم ایمیلم را بسته نگه دارم. من صبح ایمیل را چک می کنم، سپس آن را خاموش می کنم و ظهر دوباره آن را چک می کنم. اگر کسی واقعاً نیاز به تماس با من داشته باشد، با من تماس خواهد گرفت. با این روش، تمام روز به Outlook خیره نمی‌شوم و منتظر اعلان بعدی هستم. اگر به اعلان‌های ایمیلی اجازه دهید روز شما را کنترل کنند، تمرکز کردن سخت است.

کال نیوپورت این را هزینه تعویض متن می نامد. ممکن است روی مشکل تکیه گاه پل کار می کنید، سپس ایمیلی دریافت می کنید که رشته فکر شما را به سؤالی در مورد جدول زمانی سوق می دهد. اکنون باید زمینه را تغییر دهید و دوباره به فکر تکیه گاه پل باشید. وقتی روی یک مشکل مهندسی کار می کنید، واقعاً باید در اعماق شیرجه بروید و در منطقه بمانید تا راه حل خود را پیدا کنید. اعلان های ایمیل کاملاً حواس پرتی می شوند.

آیا مهندسی عمران را به عنوان شغل توصیه می کنید؟ آیا نگران کمبود نیروی کار فعلی در صنعت هستید؟

مهندسی عمران همیشه یک انتخاب شغلی عالی خواهد بود. وقتی به امنیت شغلی، مزایا، پتانسیل مسیر شغلی فکر می کنید، همه چیز دارد. اگر شما فردی هستید که ریاضی و علوم را دوست دارید، دوست دارید به خاک لگد بزنید و بیرون باشید، و دوست دارید چیزهای ساخته شده را ببینید، این صنعت است که باید وارد آن شوید.

در حال حاضر زمان دلهره‌آوری است. ما هزاران هزار جاده و پل داریم که باید تعمیر شوند، اما آیا افراد کافی برای راه اندازی ماشین آلات، کشیدن لوله فاضلاب و نصب پیاده رو داریم؟ پیمانکاران در حال رسیدن به نقطه ای هستند که نمی توانند برای هر پروژه ای که دوست دارند پیشنهاد بدهند زیرا نمی توانند ظرفیت را حفظ کنند. از یک طرف، کار زیاد مشکل بزرگی است، اما من فکر می‌کنم که از منابع ما مالیات می‌گیرد و ما نمی‌خواهیم مردم را از صنعت دور کنیم.

به نظر می رسد نسل بعدی به سمت مسیرهای شغلی در فناوری و سایر بخش های عصر جدید سوق داده شود. چگونه جوانان را به یک صنعت سنتی تر مانند مهندسی عمران جذب می کنید؟ من خوشحالم که از پادکست خود به عنوان این قطعه کوچک تبلیغاتی برای صنعت خود استفاده می کنم. ایده این است که سر و صدایی در اطراف ساخت و ساز ایجاد کنیم تا به جوانان نشان دهیم که چیزهای زیادی برای ارائه دارد. من می خواهم این ابزارها را از سرم بیرون کنم و به دست نسل آینده برسانم. در کل، من به آینده امیدوار هستم.

من عاشق نوشتن هستم و عاشق تدریس هستم – این تجلی اولیه بود. من متوجه شدم که پادکست ها در سال 2016 شروع به کار کردند و من یک مصرف کننده مکرر بودم. فکر کردم، “شاید بتوانم این کار را انجام دهم”، بنابراین در سال 2020، آن را امتحان کردم. منحنی یادگیری وجود داشته است، اما به من یاد داد که بهتر ارتباط برقرار کنم، و این سرگرم کننده و با ارزش است.

شنیدن اینکه شنونده می گوید: «من این موضوع را در پادکست شما شنیدم و واقعا کمک کرد» یا «من از این روشی که شما در مورد آن صحبت کردید استفاده کردم بسیار خوب است». هدف اصلی این است که آن را تا حد امکان به شنوندگان بیشتری در صنعت برسانیم. اگر کسی بتواند از اطلاعات برای بهبود حرفه خود استفاده کند، من به هدفم رسیده ام.

توصیه شما به مهندسان حرفه ای که احساس خستگی و کار بیش از حد می کنند چیست؟

من یک لحظه در حرفه‌ام داشتم که به آن نقطه رسیدم – از اینکه پروژه‌ای پشت پروژه‌ای را کنار بگذارم. در حال حاضر، به خصوص با کار از خانه، می توان کار کردن در اواخر عصر یا آخر هفته ها برای پایان دادن به یک محصول قابل تحویل آسان باشد. چگونه می دانید چه زمانی باید برق را از برق جدا کنید؟ بدترین چیزی که ممکن است اتفاق بیفتد این است که ما شروع به از دست دادن افرادی از صنعتی کنیم که واقعاً از آن لذت می برند، اما حجم کار بسیار غیرقابل تحمل می شود.

از دیدگاه من، مهم است که با کسانی که در شرکت شما هستند صادق باشید. به آنها بگویید که باک بنزین شما رو به اتمام است، پس برای یافتن راه حل دور هم جمع شوید. این بحث آزاد را انجام دهید زیرا وقتی مردم از کاری که انجام می دهند لذت نمی برند، همه ما را آزار می دهد. پیدا کردن آن رفاقت واحد است. اگر از بین رفت، باید آن را برطرف کنید.





Source link

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *