نقاط لنگر در ساختمان های مرتفع و طبقات سیدنی اغلب کمترین عنصر زیرساخت ایمنی ساختمان هستند. آنها روی پشت بام ها می نشینند، تا حد زیادی دور از چشم، و اگر مشکلی پیش نیاید، به ندرت در جلسات کمیته اقشار حاضر می شوند. این نامرئی بودن یک مشکل مسئولیت است. نصب نقطه لنگر الزامات سیدنی تحت SafeWork NSW واضح است: سیستم های لنگر مورد استفاده برای کارهای پرخطر باید توسط متخصصان ایمنی ارتفاع واجد شرایط نصب و آزمایش شوند. برای کمیته های اقشاری ​​و شرکت های مالک که زیرساخت لنگر خود را تأیید نکرده اند، قرار گرفتن در معرض مستقیم و شخصی است.

نقاط لنگر برای چه مواردی استفاده می شود – و چرا آنها باید تأیید شوند

هر زمان که یک پیمانکار در ارتفاعات ساختمان های طبقه ای سیدنی کار می کند – تمیز کردن پنجره ها، رنگ آمیزی، بازرسی نما، تمیز کردن ناودان ها، کار آنتن دهی – آنها یا از نقاط لنگر موجود ساختمان استفاده می کنند یا سیستم موقت خود را نصب می کنند. اگر آنها از لنگرهای موجود استفاده می کنند، آن لنگرها باید با استانداردهای AS/NZS 1891 و AS/NZS 5532 مطابقت داشته باشند و به همین ترتیب تأیید شوند. پیمانکاری که به یک نقطه لنگر تایید نشده متصل می شود، ریسک می کند. همینطور مالک ساختمان که اجازه دسترسی به آن سیستم را بدون تایید وضعیت انطباق آن داده است.

مسئولیت صرفاً بر عهده پیمانکار نیست. بر اساس قانون ایمنی و بهداشت کار NSW، شخصی که مدیریت یا کنترل محل کار را در اختیار دارد – که شامل دارایی مشترک یک ساختمان است – وظیفه دارد از ایمن بودن محل کار اطمینان حاصل کند. نقاط لنگر در پشت بام آن ساختمان بخشی از این وظیفه است. یک شرکت مالک که نمی تواند اسناد انطباق فعلی را برای سیستم های لنگر خود تهیه کند، در صورت وقوع حادثه، در معرض خطر قرار می گیرد.

سهام ساختمان سیدنی: مشکل لنگر میراث

سهام بلند مرتبه و طبقات سیدنی چندین دهه را در بر می گیرد. حومه داخلی، کرانه شمالی پایین، حومه شرقی و CBD شامل حجم قابل توجهی از ساختمان‌های ساخته شده و مقاوم‌سازی شده بین دهه‌های 1970 و 2000، تحت استانداردهایی هستند که از آن زمان جایگزین شده‌اند. نقاط لنگر نصب شده در طول ساخت و ساز اصلی ممکن است در آن زمان مناسب بوده باشند اما الزامات فعلی AS/NZS را برآورده نمی کنند.

وضعیت فیزیکی سیستم های لنگر قدیمی موضوعی جدا از مشخصات اصلی آنها است. بولت های لنگر نصب شده در جان پناه های بتنی و تیرهای لبه تحت تأثیر نیروهای محیطی مشابه بقیه پوشش ساختمان قرار دارند. کربناته شدن بتن، نفوذ رطوبت، خوردگی پیچ فولادی و صفحه پایه – این فرآیندها به آرامی و به صورت نامرئی اتفاق می افتد. یک نقطه لنگر که پنج سال پیش مورد بررسی بصری قرار گرفت، ممکن است بدون هیچ علامت قابل مشاهده ای از سطح سقف، به وضعیتی ناسازگار بدتر شده باشد.

برای یک مدیر ساختمان یا کمیته اقشار که با این فرض کار می کنند که لنگرها خوب هستند زیرا هیچ چیز اشتباهی رخ نداده است، اگر حادثه ای باعث بررسی نظارتی شود، این فرض موضع قابل دفاعی نیست.

آنچه SafeWork NSW نیاز دارد

SafeWork NSW ایجاب می‌کند که نقاط لنگر مورد استفاده برای کارهای ساختمانی پرخطر – که شامل عملیات‌های دسترسی با طناب، فرود آمدن با شناور، و توقف سقوط است – توسط افراد ذیصلاح طراحی، نصب و آزمایش شوند. استانداردهای مربوطه AS/NZS 1891.4 برای سیستم‌های مهار سقوط صنعتی و AS/NZS 5532 برای الزامات ساخت برای دستگاه‌های لنگر تک نقطه‌ای هستند.

انطباق یک رویداد یک بار نیست. نقاط لنگر باید در فواصل منظم – حداقل سالیانه و قبل از هر کاری که قرار است از سیستم استفاده شود، بازرسی شوند. اسناد آن بازرسی باید حفظ شود. ساختمانی که نمی تواند سوابق بازرسی فعلی را برای سیستم های لنگر خود تولید کند، صرف نظر از کیفیت اولیه نصب، مطابقت ندارد.

مسئولیت شخصی اعضای کمیته طبقاتی

این نکته ای است که اغلب در زمینه های اقشاری ​​به آن توجه کافی نمی شود. در صورتی که نشان داده شود که تصمیمات اتخاذ شده – یا گرفته نشده – توسط کمیته به یک حادثه ایمنی محل کار کمک کرده است، اعضای کمیته شرکت مالکان می توانند در NSW با مسئولیت شخصی مواجه شوند. تأیید دسترسی پیمانکار به یک ساختمان بدون تأیید زیرساخت های ایمنی که پیمانکاران به آن تکیه خواهند کرد، تصمیمی است که می تواند در صورت بروز حادثه مورد بررسی قرار گیرد.

حفاظت عملی ساده است: ارزیابی انطباق زیرساخت لنگر ساختمان را انجام دهید، هر گونه نقطه ناسازگار را اصلاح کنید و سوابق بازرسی سالانه را در آینده حفظ کنید. هزینه آن برنامه بسیار کم است. هزینه جایگزین – تحقیقات نظارتی، مراحل قانونی، مسئولیت شخصی بالقوه – نیست.

ارزیابی واجد شرایط چه چیزی را پوشش می دهد

یک ارزیابی منطبق بر نقطه لنگر توسط یک پیمانکار ایمنی ارتفاع واجد شرایط، زیرساخت لنگر کامل ساختمان را پوشش می‌دهد – لنگرهای سقفی، سیستم‌های نصب شده بر روی جان پناه، خطوط استاتیک و سیستم‌های خطوط افقی در صورت وجود. هر نقطه از نظر فیزیکی بازرسی شده و بار آزمایش می شود. بستر سازه ای که لنگر در آن نصب می شود از نظر وضعیت ارزیابی می شود. نتیجه یک گزارش انطباق کتبی است که هر نقطه، وضعیت فعلی آن و هرگونه اصلاح مورد نیاز را مستند می کند.

در مواردی که نقاط تست با شکست مواجه می شوند، یک پیمانکار واجد شرایط می تواند اصلاح را در همان محدوده انجام دهد – جایگزینی سخت افزارهای غیر منطبق، نصب مجدد به استانداردهای فعلی، یا توصیه طراحی مجدد سیستم در جایی که پیکربندی موجود نمی تواند مطابقت داشته باشد. این ساختمان با انطباق مستند و جاری در سراسر زیرساخت لنگر کامل خود و یک برنامه تعمیر و نگهداری که آن را در آنجا نگه می دارد، به این فرآیند پایان می دهد.

انتخاب پیمانکار مناسب برای کار لنگر در بلندمرتبه سیدنی

همه پیمانکاران ایمنی ارتفاع دارای پایه صلاحیت یکسان نیستند. برای نصب و آزمایش نقطه لنگر در بلندمرتبه سیدنی، اعتبار مربوطه گواهینامه IRATA برای تکنسین های دسترسی به طناب است که کار را انجام می دهند، Kattsafe یا اعتبار سیستم معادل آن برای نصب، و مجوز پیمانکار NSW که محدوده را پوشش می دهد. بیمه مسئولیت عمومی در سطح مناسب برای کارهای بلندمرتبه – 20 میلیون دلار استاندارد برای اپراتورهای معتبر است – و پوشش غرامت کارگران برای همه پرسنل در محل.

سوالی که ارزش دارد قبل از درگیر کردن هر پیمانکار لنگر بپرسید: آیا افرادی که آزمایش را انجام می دهند همان افرادی هستند که کار دسترسی به طناب را از این لنگرها انجام می دهند؟ تیمی که روزانه از سیستم‌های لنگر کار می‌کند، متوجه می‌شود که شکست چگونه به نظر می‌رسد، وخامت زودهنگام چه احساسی دارد، و یک نصب سازگار باید در عمل به چه چیزی برسد. این تجربه با پیمانکاری که لنگرها را آزمایش می کند اما از آنها استفاده نمی کند متفاوت است.



کرگیری بتن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *