امروز در خبرنامه رایگان ما مشترک شوید تا از آخرین اخبار ساخت و ساز مطلع شوید.
یکی از مهمترین پروژه های زیربنایی در ایالات متحده در حال حرکت به مرحله ساخت و ساز جدید در زیر رودخانه هادسون است.
بر اساس گزارش آسوشیتدپرس، خدمه ای که روی برنامه Gateway کار می کنند، مونتاژ ماشین های حفاری تونل عظیم را آغاز کرده اند که تونل های راه آهن جدیدی را که نیوجرسی و منهتن را به هم متصل می کند، حفاری می کنند و انتظار می رود حفاری در اواخر امسال آغاز شود. این نقطه عطف نشان دهنده گام دیگری به جلو برای پروژه طولانی مدت است که برای توسعه ظرفیت در امتداد کریدور شمال شرقی طراحی شده است و در عین حال امکان تعمیرات تونل های صد ساله ای را فراهم می کند که در حال حاضر قطارهای Amtrak و NJ Transit را به ایستگاه پن نیویورک منتقل می کنند.
برنامه Gateway با حدود 16 میلیارد دلار در میان بزرگترین پروژه های زیرساخت حمل و نقل در حال اجرا در ایالات متحده قرار دارد. تونل‌های موجود در زیر رودخانه هادسون در جریان ابرطوفان سندی در سال 2012 آسیب زیادی از آب شور دیدند و یکی از آسیب‌پذیرترین گلوگاه‌ها در شلوغ‌ترین کریدور ریلی مسافربری کشور هستند.
برای برنامه ریزان حمل و نقل، نگرانی بسیار فراتر از تاخیرهای رفت و آمد است. کریدور شمال شرقی برخی از اقتصادی ترین مناطق شهری ایالات متحده را به هم متصل می کند و روزانه صدها هزار مسافر را بین واشنگتن، فیلادلفیا، نیویورک و بوستون جابه جا می کند. یک شکست بزرگ در داخل تونل های موجود می تواند در بخش بزرگی از اقتصاد ملی اختلال ایجاد کند.
آخرین پیشرفت ساخت‌وساز نیز پس از یادآوری دیگری مبنی بر اینکه چگونه پروژه‌های زیرساختی بزرگ در ایالات متحده در معرض خطر سیاسی قرار دارند، به دست می‌آید. اگرچه برنامه دروازه در طول دولت بایدن از حمایت فدرال قابل توجهی برخوردار شد، اما در اوایل سال جاری، زمانی که دولت ترامپ بخش هایی از بودجه زیرساختی را در طول تعطیلی دولت فدرال در حین بررسی پروژه های مرتبط با تنوع، برابری و الزامات گنجاندن، متوقف کرد، حرکت برای مدت کوتاهی متوقف شد.
اگرچه فعالیت های ساخت و ساز ادامه یافت، توقف فوریه باعث شد که پروژه های زیربنایی بلندمدت آسیب پذیر در برابر تغییر اولویت های سیاسی در واشنگتن، حتی پس از سال ها برنامه ریزی و تایید فدرال، همچنان آسیب پذیر باشند.
شلوغ ترین کریدور ریلی آمریکا سرانجام به سمت ساخت و ساز عمیق تر می رود
برنامه دروازه برای مدت طولانی موقعیت منحصر به فردی را در سیاست زیرساختی ایالات متحده اشغال کرده است. مقامات حمل و نقل، گروه های تجاری و برنامه ریزان منطقه ای به طور کلی موافق هستند که این پروژه ضروری است، اما پیشرفت بارها تحت فشار مذاکرات سیاسی، بررسی های زیست محیطی و عدم قطعیت بودجه کند شده است.
حامیان این پروژه به طور فزاینده ای توسعه تونل را به عنوان یک زیرساخت اقتصادی ضروری به جای ارتقای ترانزیت منطقه ای در نظر گرفته اند. کریدور شمال شرقی همچنان یکی از پرکاربردترین سیستم های ریلی مسافری در جهان است و گذرگاه رودخانه هادسون به طور گسترده به عنوان یکی از شکننده ترین بخش های آن در نظر گرفته می شود.
قدمت تونل های موجود به اوایل قرن بیستم بازمی گردد و هرگز برای جابجایی حجم مسافران فعلی طراحی نشده اند. از زمانی که ابرطوفان سندی بیش از یک دهه پیش هر دو تونل را با آب شور خورنده پر کرد، تعمیرات به طور فزاینده ای ضروری شده است.
با این حال بازسازی تونل ها ابتدا نیاز به ظرفیت جایگزینی دارد. بستن یک تونل در یک زمان بدون ایجاد زیرساخت های جدید، اختلال شدید در سراسر شبکه حمل و نقل منطقه ای ایجاد می کند.
این واقعیت، برنامه دروازه را به آزمونی برای چگونگی رویکرد ایالات متحده به نوسازی زیرساخت ها در شرایط تقسیم شده سیاسی تبدیل کرده است. پروژه‌های بزرگ اغلب در چندین دوره ریاست‌جمهوری و دوره‌های کنگره عمل می‌کنند و تعهدات مالی را در برابر تغییر اولویت‌ها آسیب‌پذیر می‌کنند.
توقف موقت بودجه در اوایل سال جاری دوباره این خطرات را برجسته کرد. پیمانکاران، آژانس های حمل و نقل و تامین کنندگان برای هماهنگ کردن برنامه های تدارکات، برنامه ریزی نیروی کار و ترتیب ساخت و ساز به اطمینان بلندمدت وابسته هستند. حتی وقفه‌های کوتاه‌مدت می‌تواند اثرات موج‌دار در پروژه‌هایی که قبلاً در جدول‌های زمانی یک دهه کار می‌کنند، ایجاد کند.
مقیاس مهندسی نشان دهنده دوران متفاوتی از ساخت و ساز است
زمانی که حفاری در اواخر امسال آغاز شود، انتظار می‌رود که ماشین‌های حفاری تونل تقریباً یک سال را صرف برش بخش اول زیر قله‌های نیوجرسی قبل از پیشرفت کار در زیر رودخانه هادسون کنند.
ساخت تونل مدرن در مقیاس و سطح اتوماسیون بسیار دور از تکنیک های مورد استفاده برای ساخت تونل های اصلی بیش از یک قرن پیش عمل می کند. سرهای برش دوار از طریق سنگ خرد می شوند در حالی که سیستم های نوار نقاله زباله های پشت ماشین ها را از بین می برند. در عین حال، قطعات تونل بتنی پیش ساخته در حین حفاری نصب می شوند تا پوشش دائمی تونل را با پیشرفت ساخت و ساز تشکیل دهند.
برنامه دروازه همچنین نشان می دهد که چگونه تحویل زیرساخت ها به طور فزاینده ای جهانی و صنعتی شده است. پروژه‌های حمل‌ونقل بزرگ در حال حاضر به سیستم‌های مهندسی بسیار تخصصی، زنجیره‌های تامین چندملیتی و قابلیت‌های تولید پیشرفته‌ای بستگی دارند که تعداد کمی از کشورها یا شرکت‌ها به طور مستقل آن را کنترل می‌کنند.
این پیچیدگی اقتصاد زیرساخت های عمومی را تغییر داده است. پروژه‌های بزرگ دیگر صرفاً برنامه‌های ساختمانی با استفاده از نیروی کار و مواد خام نیستند. آنها به طور فزاینده ای به عنوان اکوسیستم های صنعتی عمل می کنند که به هماهنگی بین سیستم های مهندسی، تولید، لجستیک و نرم افزار به طور همزمان نیاز دارند.
برای سیاست گذاران، چالش دیگر تنها در مورد تصویب هزینه های زیرساختی نیست. همچنین در مورد حفظ هماهنگی سازمانی بلندمدت در بین پروژه هایی است که ممکن است تکمیل آنها بیش از یک دهه طول بکشد.
برنامه دروازه به یک آزمون گسترده تر برای استراتژی زیرساخت ایالات متحده تبدیل شده است
تونل زیر رودخانه هادسون در نهایت بزرگتر از یک پروژه حمل و نقل است که نیوجرسی و منهتن را به هم متصل می کند.
برنامه Gateway به یک آزمون گسترده تر تبدیل شده است که آیا ایالات متحده هنوز می تواند زیرساخت ها را در مقیاس مورد نیاز یک اقتصاد مدرن اجرا کند و در عین حال از چندپارگی سیاسی، افزایش هزینه های ساخت و ساز و جدول زمانی طولانی نظارتی عبور کند.
شک و تردید عمومی در مورد پروژه های بزرگ همچنان به دلیل چندین دهه تاخیر و بیش از حد بودجه مرتبط با تحولات عمده حمل و نقل شکل گرفته است. حفاری بزرگ بوستون همچنان بر ادراک در مورد اینکه آیا برنامه های زیرساختی بزرگ می توانند به طور موثر در ایالات متحده ارائه شوند، تأثیر می گذارد.
در عین حال، فشار برای نوسازی سیستم های حمل و نقل همچنان تشدید می شود. با ازدحام، رشد جمعیت و پیر شدن شبکه‌های زیرساختی، راه‌آهن مسافری دوباره اهمیت اقتصادی پیدا کرده است.
حامیان برنامه Gateway استدلال می کنند که این پروژه بیش از یک گسترش تونل در زیر رودخانه هادسون است. آنها آن را سرمایه‌گذاری بلندمدت در انعطاف‌پذیری اقتصادی در سراسر کریدور شمال شرقی و سیگنالی برای این می‌دانند که ایالات متحده علی‌رغم نوسانات سیاسی قادر به ارائه زیرساخت‌ها در مقیاس ملی است.
در حال حاضر، مونتاژ ماشین‌های حفاری تونل روشن‌ترین نشانه‌ای را ارائه می‌دهد که برنامه Gateway سرانجام از برنامه‌ریزی به واقعیت ساخت و ساز پایدار می‌رود.
مرحله اصلی بعدی پس از شروع حفاری در اواخر سال جاری آغاز می شود.
منبع
آسوشیتدپرس
