دادگاه استیناف تنسی در نهایت قوانین صدور مجوز پیمانکار را روشن کرد، داشتن یک پیمانکار بدون مجوز، نقض قانون حمایت از مصرف کننده تنسی است.

عنوان این پست گویای همه چیز است. نیازی به یک داستان جذاب در مورد فرزندانم یا بازی با کلمات نیست. در موضوعی که غالباً در دادگاه‌های محاکمه در سراسر تنسی مورد بحث قرار گرفته بود، دادگاه استیناف اخیراً این موضوع را بررسی کرد که آیا یک پیمانکار بدون مجوز (کسی که فراتر از محدودیت پولی مجوز خود قرارداد می‌بندد) می‌تواند مبنای ادعایی تحت قانون حمایت از مصرف‌کننده تنسی (“TCPA”)، Tenn. Code Ann باشد یا خیر. §§ 47-18-101 و بعد.

راه اندازی. در Zelenik v. Crowell Homebuilding LLC، (14 اوت 2025)، دادگاه اعلام کرد که پیمانکاری که در زمان انعقاد قرارداد از حد مجاز مجوز پولی خود فراتر رفته است، قانون صدور مجوز پیمانکار (“CLA”)، کد Tenn. Ann. §§ 62-6-101 تا -139 (2019 و مکمل 2024). دادگاه ادامه داد که دادگاه بدوی به درستی تشخیص داد که نقض CLA، به نوبه خود، نقض TCPA است.

اختلاف صدور مجوز. در زلنیک، طرفین توافق کردند که محدودیت پولی مرتبط با مجوز پیمانکار برای پروژه مالک خانه ناکافی است. با این حال، پیمانکار استدلال کرد که CLA در مقابل پیمانکاران بدون مجوز، فقط در برابر پیمانکاران بدون مجوز محافظت می کند.

اما CLA صراحتاً مقرر می‌دارد: «شرکت در قرارداد… غیرقانونی است، مگر اینکه در زمان چنین تعهدی…، شخص، شرکت یا شرکت دارای مجوز مناسب با محدودیت پولی کافی است به شخص، شرکت یا شرکت اجازه می دهد تا در چنین پروژه های پیمانکاری شرکت کند.» کد ان. § 62-6-103 (a) (1).

آنچه دادگاه تصمیم گرفت دیوان به اختصار نسخه قبلی اساسنامه و همچنین رویه قبلی را تشریح کرد و به این موضوع پرداخت:

یک پیمانکار باید «مجوز لازم را داشته باشد با یک محدودیت پولی کافی برای اجازه دادن به شخص، شرکت یا شرکت برای مشارکت یا پیشنهاد مشارکت در چنین پروژه های پیمانکاری. در تعیین قابل اجرا بودن این قانون، این دادگاه قبلاً “تمایز قابل توجهی بین پیمانکاران بدون مجوز و پیمانکارانی که بیش از مبلغ پولی مجوز خود را پیشنهاد می دهند” یافته است. Anchor Pipe Co. v. Sweeney-Bronze Dev., LLC . . . . اما ما در حال تفسیر نسخه قبلی این قانون بودیم که در مورد «(الف) هر پیمانکاری بدون مجوز» اعمال می‌شد. در زمانی که این طرفین قرارداد بستند، قانون صراحتاً محدودیت‌های پولی کافی را الزامی می‌کرد، که کراول خانه‌سازی فاقد آن بود.

به طور قابل توجهی، دادگاه تشخیص داد که مجوز ناکافی نقض قرارداد نیست – این یک نقض قانونی است. در اینجا، قرارداد ساخت و ساز در این مورد هیچ تعهدی را در مورد مجوز اعمال نمی کند. با این حال، حقایق دیگری وجود داشت که نتیجه دادگاه بدوی را توجیه می‌کرد که پیمانکار ابتدا قرارداد را نقض کرده است.

در نهایت، دادگاه تصمیم دادگاه بدوی را تأیید کرد که اقدامات پیمانکار نقض TCPA است، که همچنین از اعطای حق الوکاله به صاحب خانه حمایت می کند.

پس چی؟ مهمترین درس از زلنیک آن است عدم مجوز به همان اندازه خطرناک است. اگر برای کاری بالاتر از حد پولی خود قرارداد می بندید، در معرض خطر از دست دادن حقوق پرداخت و مواجهه با مسئولیت تحت قانون حمایت از مصرف کننده تنسی هستید. پیمانکاران باید قبل از مناقصه یا امضای هر قراردادی، محدودیت دلاری مجوز خود را بدانند و به آن احترام بگذارند. به طور خلاصه، ماندن در محدوده مجوز شما فقط یک موضوع فنی نیست … این پایه و اساس محافظت از حق شما برای دریافت حقوق و اجتناب از دعاوی پرهزینه است.

کرگیری بتن