مصاحبه با پیتر اریکسون

مصاحبه و عکس از اندرو ون لیوون

پیتر اریکسون، یکی از رهبران سابق حزب سبز سوئد و زمانی وزیر مسکن سوئد، درباره سه دهه در سیاست سوئد، مشوق‌های مسکنی که برای رفع کمبود ملی ایجاد کرده است، و اینکه چرا فکر می‌کند چوب انبوه سزاوار نقش بزرگ‌تری در ساختمان‌های عمومی است، صحبت می‌کند.

AvL: حرفه طولانی و برجسته خود را در سیاست چگونه خلاصه می کنید؟
PE: من تقریباً از زمانی که حزب سبز شروع به کار کرد، عضو آن بوده ام. اولین شغل تمام وقت من در سیاست، در پارلمان سوئد در سال 1994 بود. در سال 1998 به پارلمان بازگشتم، سپس استعفا دادم تا چند سال شهردار زادگاهم، کالیکس باشم. ما در سال 2002 انتخابات خوبی داشتیم (حزب سبز حدود 43 درصد از آرا را در کالیکس به دست آورد) و در همان سال من نیز سخنگوی سبزهای سوئد شدم و به پارلمان بازگشتم. این یک دوره سخت بود، زیرا حدود دو سال من سه کار را همزمان انجام می دادم: شهردار، نماینده مجلس و سخنگوی حزب. من به مدت 9 سال، از 2002 تا 2011، سخنگوی باقی ماندم و بخشی از آن مدت نیز ریاست کمیته قانون اساسی مجلس را بر عهده داشتم. پس از آن دو سال را در پارلمان اروپا گذراندم، از سال 2014 تا 2016، و سپس در دولت سوئد وزیر شدم، ابتدا برای مسکن، ساختمان و توسعه دیجیتال، و بعد برای چند سال برای همکاری های توسعه بین المللی. بعد از آن استعفا دادم. بنابراین، در مجموع، آنچه را که شما می‌توانید دهه‌ها وظیفه فعال در سیاست نامید، قرار داده‌ام.

در ابتدا چه چیزی شما را جذب حزب سبز کرد؟
من فکر می کنم این دو چیز بود: مشکلات زیست محیطی عمده ای که در دهه 1970 آشکار شد، و بحثی که حزب سبز در مورد تمرکز زدایی از سیستم سیاسی مطرح کرد: مسائل مربوط به دموکراسی. بنابراین، تمرکززدایی و دموکراسی نیز برای من بسیار مهم بود.

آیا سیاست خاصی در رابطه با محیط ساخته شده وجود داشت که شما به آن افتخار می کنید یا از آن استفاده می کنید؟
من روی تلاش برای راه‌آهن‌های بهتر و مدرن‌تر کار کرده‌ام. برخی از آن‌ها به واقعیت تبدیل شده‌اند، برخی دیگر نه، بنابراین من نمی‌توانم برای همه آن‌ها ادعای اعتبار داشته باشم، اما به رهبری آن بحث سیاسی کمک کردم.

فکر می‌کنم این مهم نیز بود که در رهبری حزب سبز، به آن کمک کردم تا به حزبی مسئولیت‌پذیرتر تبدیل شود، حزبی که بتواند به عنوان بخشی از یک دولت پذیرفته شود. این بخشی از کار من بود. زمانی که وزیر بودم، سیستمی را راه‌اندازی کردم که ساخت مسکن را آسان‌تر و ارزان‌تر کرد و دولت مسئولیت تامین مالی آپارتمان‌های مقرون‌به‌صرفه را بر عهده گرفت. فکر می کنم در آن زمان خیلی مهم بود.

زمانی که وزیر مسکن بودید در مورد محیط ساخته شده چه چیزی یاد گرفتید – این آموزش برای شما چه شکلی بود؟
این به اندازه یک وضعیت آموزشی نبود: کمبود زیادی آپارتمان و مسکن وجود داشت. بسیاری از جوانان در حال بزرگسال شدن بودند و به آپارتمان نیاز داشتند، و افراد زیادی از کشورهای دیگر به سوئد می رسیدند، بنابراین نیاز واقعی به تعداد زیادی آپارتمان جدید وجود داشت. آن دوره درست پس از پذیرش پناهجویان 2015-2016 بود. من از سال 2016 تا 2018 وزیر مسکن بودم.

چگونه کمبود مسکن را حل کردید؟
ما سیستمی را راه اندازی کردیم که در صورت ساخت آپارتمان (واحدهای کوچکتر و متوسط)، می توانید بخشی از هزینه های ساختمان را تحت پوشش دولت قرار دهید. در عوض، اجاره ها باید در یک سطح مشخص باقی می ماند، بنابراین نمی توانستند خیلی گران تمام شوند. بنابراین، توسعه‌دهندگان در صورتی که آپارتمان‌هایی با هزینه نسبتاً کم بسازند، پول دولتی دریافت می‌کنند.

فکر می کنید کمبود مسکن در حال حاضر چقدر جدی است؟
ما الان در وضعیت متفاوتی هستیم من کاملاً مطمئن نیستم، اما کمبود آپارتمان احتمالاً امروز به این اندازه نیست، زیرا مهاجرت به میزان قابل توجهی کاهش یافته است و گروه جوانانی که وارد بزرگسالی می شوند نیز در حال کاهش است. بنابراین، صحبت در حال حاضر بیشتر در مورد آن گروه در حال کوچک شدن جوانان است تا در مورد کمبود مسکن. من فکر نمی‌کنم مشکل امروز به این بزرگی باشد، تا حدی به این دلیل که ما دولتی داریم که می‌خواسته تعداد افرادی که به سوئد می‌آیند را کاهش دهد.

اگر به درستی متوجه شده باشم، توسعه دهندگان در سوئد باید تأثیر آب و هوای یک ساختمان جدید را گزارش کنند، اما هیچ محدودیت یا مقرراتی برای آن وجود ندارد، آیا این درست است؟
بله، این درست است. این سیستمی بود که ما معرفی کردیم، اما محدودیتی برای آن قائل نشدیم. وجود محدودیت‌ها یا انگیزه‌های بیشتری برای ساخت‌وساز با تأثیر آب و هوای کمتر جالب بود، اما هنوز وجود ندارد. من گمان می کنم که این سؤالی است که در دولت جدید ممکن است مطرح شود.

آیا این اعلامیه های آب و هوایی از سوئد می آید یا از اتحادیه اروپا؟
من معتقدم که آنها از سوئد سرچشمه گرفته اند (ما قبلاً آن سیستم را داشتیم)، اما فکر می کنم اکنون قوانین مشابهی از اتحادیه اروپا نیز وجود دارد. ما مال خود را کمی قبل از آن در جای خود قرار دادیم.

سوئد را چگونه می بینید که می تواند به اهداف انتشار کربن خود دست یابد؟ عوامل کلیدی چیست؟
دولت فعلی دستیابی به این اهداف را بسیار دشوارتر کرده است، زیرا آنها مالیات سوخت را به میزان قابل توجهی کاهش داده اند و انگیزه های مردم و صنعت را برای دور شدن از سوخت های فسیلی حذف کرده اند. بنابراین، امروز سخت تر است، اما هنوز هم ممکن است. اگر بخواهیم به اهداف دست یابیم، احتمالاً این بار به تصمیمات سیاسی سخت تری نیاز دارد.

با توجه به محیط ساخته شده، چه پیشرفت هایی در معماری و ساخت و ساز شما را تحت تاثیر قرار داده است؟
من به چوب اشاره می کنم. من تکنیک‌های پیشرفته زیادی را برای ساختن با چوب، هم در بلوک‌های آپارتمانی و هم در ساختمان‌های بلندتر دیده‌ام، اما به‌طور کلی رویکرد صنعتی‌تری برای ساختمان‌سازی دیده‌ام. برای مثال، در زادگاه من، کالیکس، مدت زیادی است که یک شرکت ساختمانی وجود دارد که حمام ها را به صورت صنعتی تولید می کند و آنها را به هتل ها و ساختمان های آپارتمانی در سراسر اروپای شمالی می فروشد. من فکر می‌کنم که رویکرد صنعتی به ساختمان، در حالی که هنوز به معماری فردی اجازه می‌دهد، چیزی است که تغییر کرده است، و ایجاد ساختمان‌هایی متمایز اما نسبتاً ارزان را ممکن ساخته است.

در تجربه شما، واکنش مردم به ساخت و ساز انبوه چوب چگونه بوده است؟
من فکر می کنم بسیاری از مردم این ساختمان ها را دوست دارند. من به ندرت شنیده ام که کسی در مورد آنها بد صحبت کند. یکی از نگرانی هایی که اخیرا شنیده ام در مورد آتش سوزی است: برخی می گویند سخت تر است که چوب را به اندازه بتن یا بنایی مقاوم در برابر آتش بسازیم.

کشورهایی مانند فنلاند و اتریش با سیاست چوب انبوه بیشتر و سریعتر پیشرفت کرده اند. فکر می کنید آنها چه چیزی را درست انجام دادند که سوئد می توانست در آن پیشرفت کند؟
من جزئیات کاری را که آنها انجام داده‌اند نمی‌دانم، اما فنلاند سابقه نسبتاً طولانی در ساختن سازه‌های بزرگ‌تر از چوب دارد، بنابراین جای تعجب نیست که آنها در این زمینه فراتر رفته‌اند.

وقتی صحبت از قوانین ساختمانی و توسعه چوب انبوه می شود، شهرداری ها چگونه با مقامات ملی کار می کنند؟
نمی توانم درباره جزئیات صحبت کنم. من در آن مسلط نیستم. اما من می‌دانم که برخی از شهرداری‌ها ساختمان‌سازی با چوب را دوست دارند، و آنها در انجام این کار آزادند. من فکر می کنم که مقامات محلی در صورت تمایل، آزادی زیادی برای ترویج چنین تغییری دارند.

از زمانی که شما کار خود را ترک کردید، آیا بخش ساخت و ساز سوئد با سرعتی که انتظار داشتید به سمت چوب انبوه و کربن پایین تر حرکت کرده است؟ و اگر هنوز در مقام بودید از چه چیزی دفاع می کردید؟
نه، من دوست دارم شاهد اتفاقات بیشتری در این زمینه باشم. این امر ممکن بود، و هم برای آب و هوا و هم برای صنعت جنگل خوب بود، زیرا تولیدکنندگان چوب و مالکان جنگل اغلب برای محصولات چوبی با ارزش بالاتر دستمزد بهتری دریافت می‌کنند تا استفاده‌های اولیه و کم‌ارزش از چوب.
اگر من هنوز در مقام بودم، از ترویج تکنیک‌های جدید و روش‌های صنعتی‌تر ساختمان‌سازی دفاع می‌کردم، زیرا این کار به نفع استفاده از چوب است و انگیزه‌های بهتری برای سازندگان برای سازگاری بیشتر با آب و هوا.

آیا پروژه های ساخته شده ای در سوئد وجود دارد که نمونه ای از سیاست هایی است که شما از آن حمایت می کنید؟
من درباره برخی از ساختمان های چوبی بسیار بلند شنیده ام که اکنون ساخته می شوند (20 طبقه، شنیده ام)، اگرچه فکر نمی کنم ارتفاع واقعاً چیز مهمی باشد. چیزی که من دوست دارم بیشتر از آن ببینم، مواد محیطی خوب است که در ساختمان‌های عمومی استفاده می‌شود: مدارس، بیمارستان‌ها، این چیزها. استفاده از مواد سازگار با محیط زیست نیز سالم‌تر است، به‌ویژه برای کودکان و جوانان، و اگر شهرداری‌های بیشتری به این موضوع بپردازند، خوب است.

در حال حاضر بزرگترین نیاز زیست محیطی سوئد را چه می دانید؟
دور شدن از سوخت های فسیلی در جاده ها، استفاده بیشتر از بیوگاز و برق به جای گازوئیل و بنزین.

توصیه شما به صنایع طراحی و ساخت و ساز برای آمادگی بهتر برای آینده چیست؟
سعی کنید آنچه را که جهان واقعاً به آن نیاز دارد برآورده کنید. حتی با وجود واکنش‌های سیاسی فعلی در سوئد و اروپا، من فکر می‌کنم در درازمدت برندگان در هر صنعت کسانی خواهند بود که نگاهی بلندمدت به مسئولیت دارند و یاد می‌گیرند که برای تبدیل شدن به یک رهبر در این زمینه چه چیزی لازم است.

علیرغم اینکه می گویند قوانین مانند سوسیس هستند و بهتر است ساخت آنها را نبینید، دوست دارید مردم درباره روند سیاسی سوئد بهتر تشخیص دهند؟
من همچنین به عنوان معلم (اقتصاد و مطالعات اجتماعی در سطح دبیرستان) کار کرده ام، بنابراین دوست دارم مردم یاد بگیرند که واقعاً چگونه کار می کنند، نه اینکه فقط درباره سیاستمداران قضاوت کنند که آیا آنها خوش صحبت هستند یا خوش قیافه. من دوست دارم موقعیت هایی ایجاد کنم که مردم باید یاد بگیرند. یکی از جالب ترین کارهایی که من به عنوان شهردار کالیکس انجام دادم، برگزاری همه پرسی بود، مثلاً در مورد اینکه نرخ مالیات شهرداری چقدر باید بالا باشد. نتیجه این بود که مردم یاد گرفتند که دولت محلی واقعاً چه می‌کند، زیرا اغلب نمی‌دانند چه کسی مسئول چه کاری است، یا اینکه شهرداری، منطقه یا دولت ملی برای چیزی پرداخته است. من فکر می کنم همه پرسی راه خوبی برای تشویق مردم به دانستن بیشتر در مورد اینکه رای آنها به چه چیزی بستگی دارد و به چه معنی است است. این رویکردی است که من دوست دارم آن را ترویج کنم.

_{مصاحبه تا حدی توسط خانه تحقیقاتی Thuréus و بنیاد بنای طبیعی فرهنگ، طبیعت، ادبیات و هنر تامین شده است.
– استکهلم، سوئد.}