چرا انتظار ممکن است پروژه های ساختمانی را گران تر کند؟

امروز در خبرنامه رایگان ما مشترک شوید تا از آخرین اخبار ساخت و ساز مطلع شوید.

با وجود نشانه‌هایی از کندی فعالیت در بخش‌هایی از بازار املاک تجاری، هزینه‌های ساخت و ساز همچنان در سال 2026 افزایش می‌یابد. در نگاه اول، متناقض به نظر می رسد. کل هزینه های ساخت و ساز کاهش یافته است، تامین مالی همچنان گران است و بسیاری از توسعه دهندگان پروژه ها را به تاخیر انداخته اند. با این حال، مالکان همچنان با پیشنهادات بالاتر، زمان‌بندی طولانی‌تر تدارکات و عدم اطمینان فزاینده در مورد بودجه‌های پروژه مواجه هستند.

توضیح در زیر اعداد تیتر نهفته است. بازار ساخت و ساز امروزی دیگر در یک جهت حرکت نمی کند. در عوض، با سرمایه‌گذاری بی‌سابقه در مراکز داده، زیرساخت‌های انرژی و تولید پیشرفته، به بخش‌های مجزا تقسیم شده است که فشار مستمری را بر در دسترس بودن نیروی کار، پیمانکاران فرعی متخصص و مواد حیاتی وارد می‌کند. این فشارها بر پروژه ها بسیار فراتر از صنایعی که تقاضا را افزایش می دهند، تأثیر می گذارد.

آخرین گزارش چشم انداز ساخت و ساز JLL نشان می دهد که چگونه تعرفه ها، اختلالات زنجیره تامین و کمبود نیروی کار رشد هزینه ساخت و ساز را بالاتر از پیش بینی های قبلی قرار داده است. شاخص‌های هزینه نهایی شرکت حدود 5 درصد سال به سال افزایش یافته است و انتظار می‌رود شتاب بیشتری در نیمه دوم سال 2026 افزایش یابد. در عین حال، در دسترس بودن پیمانکاران بسته به مواجهه بازار با بخش‌های با رشد بالا، بسیار متفاوت است.

برای صاحبان پروژه، نتیجه یک محیط تدارکات پیچیده تر است. شاخص های گسترده بازار دیگر تصویر دقیقی از قیمت گذاری یا ظرفیت پیمانکار ارائه نمی دهند. درعوض، پروژه‌های موفق به طور فزاینده‌ای به درک اینکه کجا تقاضا متمرکز است، کدام فشار هزینه موقتی است و کدام ساختار ساختاری شده است، بستگی دارد.

تقاضای مرکز داده در حال تغییر شکل اقتصاد ساخت و ساز است

گسترش سریع زیرساخت های هوش مصنوعی به یکی از نیروهای تعیین کننده در بازار ساخت و ساز امروزی تبدیل شده است. مراکز داده به سیستم های مکانیکی، الکتریکی و خنک کننده بسیار تخصصی نیاز دارند در حالی که حجم قابل توجهی از فولاد، بتن، تابلو برق و تجهیزات برق پشتیبان مصرف می کنند. به همان اندازه مهم، آنها به همان مشاغل ماهر نیاز دارند که از ساختمان‌های اداری، تأسیسات صنعتی، پروژه‌های مراقبت‌های بهداشتی و توسعه‌های با کاربری مختلط پشتیبانی می‌کنند.

تحقیقات JLL این شکاف رو به رشد را نشان می دهد. پیمانکارانی که به طور فعال به بازار مرکز داده خدمات می دهند، میانگین عقب ماندگی را 12.2 ماه گزارش کردند در مقایسه با 8.3 ماه برای پیمانکاران بدون مواجهه مشابه. این تفاوت بیش از کتاب های سفارش کامل تر را نشان می دهد. این نشان می دهد که نیروی کار ماهر، پیمانکاران فرعی متخصص و ظرفیت ساخت و ساز به طور فزاینده ای متعهد هستند.

این عدم تعادل دو بازار ساخت و ساز مجزا را ایجاد کرده است که به طور همزمان فعالیت می کنند. شرکت‌هایی که به شدت درگیر زیرساخت‌های دیجیتال هستند، اغلب انعطاف‌پذیری کمی برای دنبال کردن کارهای تجاری معمولی دارند، در حالی که پیمانکاران خارج از این بخش‌ها ممکن است همچنان برای فرصت‌های جدید به شدت رقابت کنند.

این واگرایی فرصتی را برای مالکانی که برای توسعه تجاری سنتی برنامه ریزی می کنند ایجاد می کند. پروژه‌های اداری، لجستیکی و با کاربری مختلط ممکن است با رقابت قوی‌تری در بین پیمانکاران عمومی روبرو شوند تا شرایط اصلی بازار. با این حال، این فرصت بسیار منطقه ای است. بازارهایی که سرمایه گذاری قابل توجهی را در مراکز داده های فوق مقیاس یا تولید پیشرفته تجربه می کنند، نسبت به مناطقی که تقاضای متعادل تر دارند، همچنان با در دسترس بودن نیروی کار فشرده تر و برنامه های تدارکات طولانی تری روبرو هستند.

درک عقب ماندگی پیمانکاران محلی به اندازه نظارت بر مخارج ساخت و ساز ملی مهم شده است. دو پروژه با مشخصات مشابه می توانند قیمت های بسیار متفاوتی را تجربه کنند، زیرا آنها برای استخرهای نیروی کار و مشاغل تخصصی متفاوت رقابت می کنند.

هزینه های بالاتر در حال تبدیل شدن به پایه جدید صنعت است

قیمت گذاری مواد همیشه در نوسان بوده است، اما بسیاری از محرک های هزینه امروزی بادوام تر از چرخه های قبلی بازار به نظر می رسند.

سیاست تجاری همچنان بر واردات فولاد، آلومینیوم و سایر مصالح ساختمانی تأثیر می گذارد و عدم اطمینان در مورد استراتژی های تدارکات برای پروژه هایی با اجزای ساختاری یا مکانیکی قابل توجه را افزایش می دهد. تامین کنندگان مواد همچنین با هزینه های حمل و نقل و انرژی بالاتری مواجه شده اند، در حالی که پیمانکاران همچنان به گنجاندن موارد احتمالی قیمت گذاری در مناقصه ها برای در نظر گرفتن نوسانات آتی ادامه می دهند.

نیروی کار همچنان پایدارترین چالش این صنعت است.

JLL تخمین می زند که رشد اشتغال در ساخت و ساز در سال 2026 به 0.6٪ در مقایسه با میانگین تاریخی 2.7٪ کاهش یافته است. در عین حال، این شرکت پیش‌بینی می‌کند که تقریباً سه چهارم بازارهای کلان‌شهری ایالات متحده ممکن است در طول سال 2027 با محدودیت‌های نیروی کار ساخت‌وساز مواجه شوند. این کمبودها را نمی‌توان به سرعت تغییرات قیمت کالاها برطرف کرد زیرا توسعه برق‌کارهای با تجربه، متخصصان مکانیک و ناظران پروژه به سال‌ها نیاز دارد تا ماه‌ها.

داده های اشتغال فدرال روند گسترده تر را تقویت می کند. اشتغال در ساخت و ساز به رشد متوسطی ادامه می دهد در حالی که میانگین درآمد ساعتی به طور پیوسته در طول سال افزایش یافته است. افزایش دستمزدها منعکس کننده رقابت پایدار برای کارگران واجد شرایط است تا فشارهای تورمی کوتاه مدت.

برای پیمانکاران، این شرایط باعث تشویق مناقصه منظم تر می شود. بسیاری از شرکت‌ها به‌جای پذیرش حاشیه‌های کمتر برای کار مطمئن، به طور فزاینده‌ای در مورد پروژه‌هایی که دنبال می‌کنند انتخاب می‌شوند. بنابراین، مالکان ممکن است با وجود هزینه های ساخت و ساز نرم تر در بخش های خاص، با پیشنهاد دهندگان کمتری مواجه شوند.

یک استراتژی تدارکات انتخابی می تواند مزیت ایجاد کند

اگرچه فشار هزینه همچنان بالاست، صاحبان پروژه ها بدون گزینه نیستند.

هزینه های کلی ساخت و ساز در طول سال 2026 تعدیل شده است و فرصت هایی را برای توسعه دهندگانی ایجاد می کند که پروژه های آنها مستقیماً با زیرساخت های دیجیتال در مقیاس بزرگ یا سرمایه گذاری های تولیدی رقابت نمی کند. برخی از پیمانکاران به جستجوی کار در خارج از این بخش ها، به ویژه در بازارهایی که توسعه تجاری آنها کند شده است، ادامه می دهند.

گرفتن این فرصت به برنامه ریزی زودتر نیاز دارد تا تصمیم گیری با تأخیر.

مالکان می توانند با درگیر کردن پیمانکاران در طول توسعه طراحی، به جای صبر کردن تا تکمیل مستندات، اطمینان قیمت را بهبود بخشند. مشارکت اولیه پیمانکار، دید بهتری را نسبت به در دسترس بودن مواد فراهم می‌کند، تجهیزات پیشرو را قبل از حیاتی شدن خرید شناسایی می‌کند و اجازه می‌دهد تا تنظیمات طراحی قبل از نهایی شدن قیمت‌گذاری انجام شود.

استراتژی های تدارکات همچنین باید بین اجزایی که در معرض نوسانات قابل توجه هستند و آنهایی که قیمت گذاری نسبتاً ثابتی دارند تمایز قائل شوند. رزرو تجهیزات الکتریکی حیاتی، فولاد سازه‌ای یا سیستم‌های مکانیکی در مراحل اولیه پروژه می‌تواند باعث کاهش قرار گرفتن در معرض تشدید در آینده شود و در عین حال امکان انعطاف‌پذیری بیشتری را در سایر نقاط بودجه فراهم کند.

اطلاعات بازار منطقه ای نیز به طور فزاینده ای ارزشمند شده است. پیش‌بینی‌های ساخت‌وساز ملی زمینه مفیدی را فراهم می‌کنند، اما حجم کاری پیمانکاران، در دسترس بودن نیروی کار و شرایط زنجیره تامین اغلب به طور قابل‌توجهی بین مناطق شهری متفاوت است. درک آن پویایی های محلی به مالکان اجازه می دهد تا تشخیص دهند که مناقصه رقابتی در کجا قابل دستیابی است و ظرفیت پیمانکار در کجا محدود شده است.

بازارهای ساخت و ساز بعید است در آینده نزدیک پیچیده تر شوند. تقاضا از زیرساخت های دیجیتال، پروژه های انرژی و تولید پیشرفته همچنان به تغییر شکل تخصیص نیروی کار در سراسر صنعت ادامه می دهد در حالی که تعرفه ها و قیمت گذاری مواد باعث ایجاد عدم اطمینان بیشتر می شود.

برای صاحبان پروژه، موثرترین پاسخ نه عجله در پروژه ها و نه به تعویق انداختن آنها برای مدت نامحدود است. درعوض، شناسایی عناصری است که با کمبود نیروی کار، تأخیر در تدارکات و نوسانات قیمت‌ها مواجه هستند، سپس به صورت استراتژیک در جایی که بازار امروزی هنوز انعطاف‌پذیری ارائه می‌کند، متعهد می‌شود.

انتظار دیگر یک تصمیم خنثی نیست. در بسیاری از مناطق، به تعویق انداختن تدارکات ممکن است صرفاً به معنای رقابت برای پیمانکاران کمتر در برابر هزینه ساختاری بالاتر باشد.

منبع

JLL