چرا فونداسیون ها بیش از هر چیز دیگری هنگام ساختن یک اکستنشن خانه اهمیت دارند؟

نوع خاصی از هیجان وجود دارد که با برنامه ریزی برای گسترش خانه همراه است. اندازه آشپزخانه دوبرابر می شود، اتاق نشیمن بالاخره به باغ باز می شود و آن اتاق جعبه تنگ تبدیل به یک دفتر کار خانگی می شود. تابلوهای پینترست پر می‌شود، معماران سفارش داده می‌شوند و گفتگو با همسایه‌ها به رقابت‌های ملایمی مبدل می‌شود که چه کسی بهترین سازنده را دارد.

چیزی که تقریباً هیچ کس در مورد آن هیجان زده نمی شود، همان چیزی است که ابتدا اتفاق می افتد – پایه ها. آنها پس از اتمام نامرئی هستند، جذابیت زیبایی شناختی ندارند، و هیچ کس تا به حال به یک مهمانی شام نرفته است و گفته است: “حتما باید پایه های نواری ما را ببینید.” و با این حال، بدون پایه و اساس درست، هر تصمیم دیگری که در مورد برنامه افزودنی خود می گیرید، به معنای واقعی کلمه، بر روی زمینی ناپایدار ساخته می شود.

پایه ها جایی هستند که مشکلات زمانی شروع می شوند که اشتباه می شوند و زمانی که به درستی انجام می شوند از آنها جلوگیری می شود. درک اینکه چرا آنها اهمیت دارند و چگونه کار می کنند یکی از با ارزش ترین چیزهایی است که یک صاحب خانه می تواند قبل از شروع کار بیاموزد.

آنچه که بنیادها در واقع انجام می دهند

در ابتدایی ترین سطح، فونداسیون وزن سازه را به زمین زیر آن منتقل می کند. دیوارها، سقف، کف، و هر چیزی که در داخل آنها قرار دارد، همگی نیروی رو به پایین اعمال می کنند، و فونداسیون این بار را در سطح کافی از خاک پخش می کند تا از فرورفتن، جابجایی یا ترک خوردن ساختمان جلوگیری کند.

این ساده به نظر می رسد و از نظر مفهومی هم همینطور است. پیچیدگی در این واقعیت نهفته است که زمین زیر هر ملک معین یکنواخت نیست. انواع خاک بسیار متفاوت است، حتی در یک قطعه. رفتار خاک رس متفاوت از ماسه است، که رفتار متفاوتی با گچ دارد، که رفتار متفاوتی با زمین ساخته شده دارد – اصطلاح مهندسین برای زمین هایی که قبلا پر شده یا مختل شده است استفاده می کنند. هر نوع خاک ظرفیت باربری متفاوت، واکنش متفاوت به رطوبت و رفتار فصلی متفاوتی دارد.

فونداسیونی که کاملاً روی شن شنی در سافولک کار می کند ممکن است به طرز فاجعه باری روی خاک رس قابل جمع شدن در اسکس شکست بخورد. به همین دلیل است که طراحی پی یک تصمیم مهندسی است، نه یک میانبر ساخت و ساز.

چرا برنامه های افزودنی چالش های منحصر به فردی را ارائه می دهند؟

فونداسیون های جدید به عنوان بخشی از یک بسته ساختاری کامل طراحی شده اند. همه چیز با هم محاسبه می شود – بارها، شرایط خاک، عمق، تقویت – و ساختمان روی یک بوم خالی بالا می رود. برنامه های افزودنی از این تجمل لذت نمی برند.

یک الحاقیه باید به یک سازه موجود متصل شود که ممکن است چندین دهه قدمت داشته باشد، با استانداردهای مختلف ساخته شده باشد، و بر روی پایه‌هایی قرار گرفته باشد که هیچ‌کس زنده‌ای تا به حال بازرسی نکرده است. فونداسیون جدید باید بارهای خود را تحمل کند و در عین حال مجاورت ساختمان موجود را نیز در نظر بگیرد. نشست دیفرانسیل – که در آن سازه جدید با سرعت متفاوتی نسبت به ساختار قدیمی ته نشین می شود – یکی از شایع ترین علل ترک در محل اتصال بین داخلی و خانه اصلی است.

شرایط زمین اطراف یک ملک موجود نیز می تواند با درختان بالغ، مسیرهای زهکشی قبلی، خدمات زیرزمینی، و سال ها محوطه سازی که مشخصات خاک را تغییر داده اند پیچیده شود. چیزی که شبیه یک پسوند عقب ساده به نظر می رسد، پس از تکمیل بررسی زمین، شرایطی را نشان می دهد که رویکرد پیچیده تری را نسبت به پایه های نوار استاندارد می طلبد.

نقش تحقیقات زمینی

قبل از طراحی هر پایه، زمین باید درک شود. بررسی زمینی که گاهی به آن بررسی محل یا بررسی خاک می گویند، شامل نمونه برداری از محل پی پیشنهادی و آزمایش آنها برای تعیین نوع خاک، ظرفیت باربری، سطح سطح آب و هرگونه آلودگی است.

برای پروژه‌های خانگی کوچک‌تر، این ممکن است شامل گودال‌های آزمایشی باشد – حفره‌های حفر شده با دست یا ماشین حفر شده که امکان ارزیابی بصری و فیزیکی زمین را فراهم می‌کند. برای طرح‌های بزرگ‌تر یا پیچیده‌تر، گمانه‌ها ممکن است در اعماق بیشتر حفر شوند تا داده‌ها را از لایه‌های عمیق‌تر جمع‌آوری کنند.

اطلاعات جمع آوری شده در این مرحله مستقیماً به طراحی فونداسیون می پردازد. نادیده گرفتن آن یک اقتصاد کاذب است. بدون داده‌های زمینی دقیق، مهندس سازه اساساً حدس می‌زند و حدس زدن کلمه‌ای نیست که هر کسی بخواهد با چیزی که خانه‌اش را بالا نگه می‌دارد مرتبط باشد.

انواع فونداسیون های مورد استفاده در اکستنشن های داخلی

فونداسیون مشخص شده برای توسعه شما به شرایط زمین، بار سازه پیشنهادی، نزدیکی درختان و زهکش ها و دسترسی در دسترس برای تجهیزات ساختمانی بستگی دارد.

پی های نواری رایج ترین نوع مورد استفاده در ساخت و سازهای خانگی هستند. آنها از یک نوار پیوسته از بتن، به طور معمول 600 میلی متر عرض و حداقل 450 میلی متر عمق، تشکیل شده است که در زیر تمام دیوارهای باربر اجرا می شود. در شرایط زمینی ساده – خاک رس سفت یا شن در عمق مناسب – پی های نواری مقرون به صرفه و سریع ساخته می شوند.

پر کردن ترانشه تغییری است که در آن ترانشه به‌جای بخشی از آن، به‌طور کامل با بتن پر می‌شود. ریختن سریع‌تر است، مقاومت بهتری در برابر حرکت زمین ایجاد می‌کند و اغلب در مناطقی با خاک‌های رسی قابل انقباض که به پی‌های عمیق‌تری نیاز است ترجیح داده می‌شود.

فونداسیون های پد بلوک های جدا شده بتنی هستند که برای تحمل بارهای نقطه ای، معمولاً از ستون های فولادی استفاده می شوند. آنها در الحاقات پلان باز که در آن فضای داخلی عاری از دیوارهای باربر است و بارهای سقف توسط یک قاب فولادی حمل می شود، رایج هستند.

فونداسیون های شمعی قوی ترین راه حل را نشان می دهد و زمانی استفاده می شود که زمین نزدیک سطح به اندازه کافی از ساختمان پشتیبانی نکند. شمع ها تا زمانی که به لایه ای با ظرفیت باربری کافی برسند به اعماق زمین رانده یا حفر می شوند. سپس یک تیر زمینی بتن آرمه بین سر شمع ها قرار می گیرد و سکویی را ایجاد می کند که سازه بر روی آن ساخته شده است.

وقتی پایه های استاندارد کافی نیستند

چندین سناریو متداول یک پروژه را فراتر از دسترس فونداسیون های معمولی نوار یا ترانشه قرار می دهد. درک این محرک ها به صاحبان خانه کمک می کند تا قبل از اینکه به غافلگیری ناخواسته تبدیل شوند، الزامات مهندسی را پیش بینی کنند.

اولین مورد نزدیکی به درختان است. در مناطقی با خاک رس قابل انقباض – که بخش بزرگی از جنوب شرقی انگلستان را پوشش می دهد – ریشه درختان می تواند رطوبت را از خاک بیرون بکشد و باعث شود در دوره های خشک کوچک شده و در هنگام خیس شدن متورم شود. این چرخه حرکت می تواند پایه های کم عمق معمولی را ترک کند. شورای ملی خانه‌سازی دستورالعمل‌های دقیقی در مورد عمق پی نسبت به گونه‌های درختی و فاصله منتشر می‌کند و در بسیاری از موارد عمق مورد نیاز بیشتر از آن چیزی است که پایه‌های نواری عملاً می‌توانند به دست آورند.

دومی زمین ضعیف یا متغیر است. زمین های ساخته شده، ذغال سنگ نارس، رسوبات آبرفتی نرم، و زمین های متاثر از فعالیت های معدنی تاریخی ممکن است فاقد ظرفیت باربری برای حمایت از پی های نواری در هر عمق عملی باشند. در این شرایط، بار باید به لایه ای با صلاحیت عمیق تر در زیر زمین منتقل شود، که دقیقاً همان چیزی است که شمع بندی به آن می رسد.

سومین مورد دسترسی محدود است. سایت‌های شهری و حومه‌ای اغلب فاقد فضای کافی برای تجهیزات حفاری بزرگ هستند. نوارهای عمیق سنتی یا پایه های پرکننده ترانشه نیاز به ترانشه های وسیع و حذف قابل توجهی از فساد دارند، که وقتی تنها دسترسی از طریق یک گذرگاه جانبی باریک بین دو خانه باشد مشکل ساز است. اینجاست که مینی شمع بندی اسکس و لندن به یک راه حل رایج تبدیل شده است. دکل‌های مینی شمع‌بندی به اندازه کافی جمع و جور هستند تا در فضاهای باریکی به اندازه یک متر کار کنند، و آنها را برای پسوندهای عقب، زیرزمین‌ها و مکان‌هایی که کارخانه‌های معمولی به سادگی نمی‌توانند به آن دسترسی پیدا کنند، ایده‌آل هستند.

آنچه فرآیند شمع بندی در واقع شامل می شود

برای صاحبان خانه که با شمع بندی آشنا نیستند، این روند می تواند ترسناک به نظر برسد. در عمل، یک کار معمولی شمع‌کاری خانگی به‌طور شگفت‌آوری وجود دارد.

پیمانکار شمع‌بندی با یک دکل متخصص وارد می‌شود – بسته به شرایط زمین و مجاورت سازه‌های همسایه، از نوع رانده یا خسته‌کننده. شمع های رانده شده با چکش یا ارتعاش به زمین می خورند، در حالی که شمع های حفر شده شامل سوراخ کردن سوراخ و پر کردن آن با بتن مسلح است. روش های خسته کننده لرزش و سر و صدای کمتری تولید می کنند و آنها را برای مناطق مسکونی مناسب تر می کند.

هر شمع در عمق از پیش تعیین شده توسط مهندس سازه بر اساس داده های بررسی زمین نصب می شود. هنگامی که همه شمع ها در جای خود قرار گرفتند، رویه ها در سطح تراشیده می شوند و یک تیر زمینی تقویت شده بین آنها ریخته می شود. این تیر به عنوان پایه ای عمل می کند که دیوارهای امتداد بر روی آن ساخته می شوند.

کل عملیات شمع‌کاری برای یک توسعه داخلی استاندارد معمولاً بین یک تا سه روز طول می‌کشد، بسته به تعداد شمع‌های مورد نیاز و شرایط زمین که با آن مواجه می‌شوید. این سریعتر از حفر گودالهای معمولی عمیق در زمینهای سخت است و به مراتب خرابی کمتری تولید می کند.

انتخاب پیمانکار بنیاد مناسب

کار بنیادی جایی برای کاهش هزینه ها نیست. عواقب یک فونداسیون با طراحی ضعیف یا اجرای بد ممکن است سال ها طول بکشد تا آشکار شود، اما زمانی که آنها رخ می دهند – ترک خوردگی، فرونشست، حرکت ساختاری – هزینه های اصلاحی آن چیزی را که در ابتدا صرفه جویی شده بود، کاهش می دهد.

هنگام انتخاب یک پیمانکار، به دنبال تجربه ثابت شده در کار فونداسیون مسکونی، تاسیسات و تجهیزات مربوطه و تمایل به همکاری مشترک با مهندس سازه خود باشید. مشتریان مستقر شمع و فونداسیون که مشتریان اسکس و لندن در سراسر جنوب شرق به آنها متکی هستند، معمولاً NHBC، LABC یا ثبت نام های مشابه دارند و بیمه مناسب برای مقیاس کار درگیر دارند.

از پروژه های مشابه خود برای مطالعات موردی یا منابع بخواهید. پیمانکاری که با موفقیت یک پسوند دو طبقه پشتی را روی خاک رس لندن انباشته کرده است، چالش های خاصی را که پروژه شما احتمالاً با آن مواجه خواهد شد، درک خواهد کرد. کسی که فقط در سایت های تجاری کار کرده است ممکن است این کار را نکند.

کنترل ساختمان و نشانه گذاری سازه

تمام کارهای فونداسیون نیاز به تایید کنترل ساختمان دارند. تیم کنترل ساختمان مقامات محلی شما یا یک بازرس تایید شده باید پایه ها را در مراحل کلیدی بازرسی کنند – معمولاً پس از حفاری و قبل از ریختن بتن. برای پی های شمع بندی شده، بازرس نتایج آزمایش شمع و محاسبات طراحی مهندس سازه را نیز بررسی خواهد کرد.

این مسئولیت صاحب خانه است که اطمینان حاصل کند که این بازرسی ها ترتیب داده شده است و کار بدون تأیید از مرحله بازرسی خارج نمی شود. پیمانکار و مهندس سازه شما باید این فرآیند را به طور طبیعی مدیریت کنند، اما ارزش آن را دارد که در ابتدا این ترتیب را تأیید کنید.

بنیاد برای هر چیزی که بالاتر از آن است سقف تعیین می کند

وسوسه انگیز است که فونداسیون ها را یک شر ضروری بدانیم – یک مرحله گران قیمت و نامرئی که بین شما و بخش هیجان انگیز ساخت قرار دارد. اما هر شکافی در یک دیوار رندر شده، هر دری که در قاب آن می‌چسبد، هر شکستگی خط مویی که شش ماه پس از تکمیل ظاهر می‌شود، منشأ خود را به آنچه در زیر زمین نشسته است، بازمی‌گرداند.

یک فونداسیون خوب طراحی شده و به درستی اجرا شده فقط از مشکلات جلوگیری نمی کند. این پلتفرم ثابتی را ایجاد می‌کند که هر چیز دیگری مطابق با خواسته‌هایش عمل می‌کند – آجرکاری‌ها شاقول می‌مانند، لنگه‌ها همسطح می‌مانند، کف صاف می‌ماند، و محل اتصال بین قدیمی و جدید برای چندین دهه تمیز و بدون ترک باقی می‌ماند.

پایه و اساس کمی خسته کننده نیست. این بیت است که همه چیز را ممکن می کند.