ساخت و ساز در سراسر انگلستان از شهری به شهر دیگر یکسان نیست. تاریخ محلی، استفاده از زمین، پیوندهای حمل و نقل و قوانین برنامه ریزی، همه چیزهایی را که ساخته می شود و چگونه ساخته می شود، شکل می دهند. در برخی مکانها، زمینهای صنعتی قدیمی به مسکن تبدیل میشوند، در حالی که در برخی دیگر، خیابانهای تاریخی چیزی را که اصلاً میتوان تغییر داد محدود میکند.
مواد، انتخابهای طراحی و حتی برنامههای کاری میتوانند از شهری به شهر دیگر تغییر کنند و بر هزینهها، جدولهای زمانی و نوع ساختمانهایی که در خط افق ظاهر میشوند تأثیر بگذارند. در ادامه بخوانید تا ببینید ساختوساز در بزرگترین شهرهای بریتانیا چگونه تغییر میکند و چه چیزی هر مکان را متفاوت میکند.
لندن
لندن پیچیده ترین محیط ساخت و ساز در این کشور است. فضا محدود است، زمین گران است و تقریباً هر سایتی با محدودیت هایی همراه است. شرکتهای ساختمانی در لندن اغلب در اطراف خطوط زیرزمینی، ساختمانهای فهرستشده و کنترلهای دقیق ارتفاع کار میکنند، به این معنی که برنامهریزی و تصویب پروژهها نسبت به اکثر شهرها طولانیتر است. حتی پیشرفت های کوچک می تواند شامل مذاکرات دقیق با مقامات محلی و نهادهای میراث فرهنگی باشد.
بسیاری از ساخت و سازها در لندن به جای توسعه، جایگزینی است. بلوک های اداری قدیمی تخریب می شوند یا به آپارتمان تبدیل می شوند، پارکینگ ها به ساختمان هایی با کاربری مختلط با فضای خرده فروشی در طبقه همکف تبدیل می شوند و غیره. جرثقیل های برجی یک منظره معمولی هستند، اما به جای ساختن به سمت بالا، اغلب در حال بازسازی چیزی هستند که از قبل وجود دارد به شکلی محکم تر.
مسائل لجستیکی چالش دیگری است. یک مثال برجسته از این امر، زمان بندی دقیق تحویل به دلیل ازدحام ترافیک است که دسترسی به سایت ها را تحت تأثیر قرار می دهد. برخی از مواد در شب برای جلوگیری از تاخیرهای مربوط به تراکم وارد می شوند. علاوه بر این، کارگران اغلب مجبورند در فضاهای بسیار تنگ که هر متر اهمیت دارد کار کنند. اما با وجود این نوع موانع برای پیشرفت، پروژه ها به دلیل تقاضای بالا همچنان به سرعت پیش می روند.
منچستر
به عنوان یک شهر شمالی، چشم انداز ساخت و ساز منچستر بر اساس گذشته صنعتی آن شکل گرفته است. انبارهای بزرگ، کارخانهها و ساختمانهای کارخانه بر بخشهای قدیمیتر شهر تسلط دارند و بسیاری از این سازهها در حال حاضر به جای تعویض، تغییر کاربری دادهاند. توسعهدهندگان اغلب آجرکاریهای اصلی و قابهای فولادی را نگه میدارند در حالی که فضاهای داخلی را به آپارتمان، دفاتر یا فضاهای فرهنگی تبدیل میکنند. این رویکرد عملی است، با احترام به آنچه در حال حاضر وجود دارد، در حالی که به تدریج در مناطق مسکونی و تجاری جدید بدون از دست دادن هویت صنعتی خود گسترش می یابد.
به دلیل رویکردش به ساخت و ساز، معماری منچستر دارای ویژگی متمایزی است. ساختمانهای جدید معمولاً با معماری صنعتی بازسازیشده ترکیب میشوند و تعادل منحصربهفردی بین قدیمی و جدید ایجاد میکنند که در شهرهایی که به شدت بازسازی شدهاند رایج نیست. ساخت و ساز در اینجا اغلب کمتر در مورد ارتفاع و بیشتر در مورد استفاده مجدد و سازگاری است.
منچستر همچنین در مقایسه با لندن فضای بیشتری برای گسترش به بیرون دارد که امکان توسعه مسکن بزرگتر در حومه منچستر را فراهم می کند. این پروژهها سریعتر حرکت میکنند، زیرا زمینها راحتتر به دست میآیند و محدودیتهای برنامهریزی شدت کمتری دارند. جادهها و راههای حملونقل هنوز مورد توجه هستند، اما آنقدرها هم محدودکننده نیستند.
آب و هوا و مواد نیز نقش کلیدی ایفا می کنند، زیرا شرایط مرطوب منچستر به این معنی است که سازندگان بر دوام و زهکشی تمرکز می کنند. آجر و سنگ هنوز به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند، تا حدی به این دلیل که با سبک معماری موجود مطابقت دارند و تا حدی به این دلیل که در شرایط مرطوب به خوبی مقاومت می کنند.
گلاسکو
گلاسکو دارای پیشینه مهندسی قوی است و این در سبک ساخت و ساز آن منعکس شده است. این شهر سابقه طولانی در کشتی سازی و صنایع سنگین دارد و این تأثیر در زیرساخت ها و روش های ساخت آن قابل مشاهده است.
یکی از چالش های کلیدی در گلاسکو آب و هوا است. بارندگی زیاد و دمای سردتر هم بر مواد و هم بر زمانبندی تأثیر میگذارد، به این معنی که سازندگان در گلاسکو اغلب باید برای محافظت از رطوبت و عایقسازی از مراحل اولیه طراحی برنامهریزی کنند. این اغلب منجر به ساختارهای محکم و بادوام با تمرکز بر عملکرد بیش از ظاهر می شود.
سبک های طراحی متفاوت است، اما تمایل به چیدمان های کاربردی و مواد مستحکم وجود دارد. آجر، فولاد و بتن همچنان انتخاب های رایج هستند. نتیجه شهری است که قدرت تاریخی را با مدرن سازی تدریجی متعادل می کند. بسیاری از پروژه های ساختمانی شامل استفاده مجدد از زمین های صنعتی سابق در امتداد رودخانه کلاید نیز می شود. این مناطق در حال تبدیل شدن به محله های مسکونی، ادارات و مکان های فرهنگی هستند. توسعه مجدد حاشیه رودخانه یکی از مهمترین تغییرات جاری در شهر است.
ساخت و ساز گلاسکو همچنین تاکید زیادی بر ساختمان های عمومی و ارتقاء حمل و نقل دارد. مدارس، بیمارستانها و بهسازی جادهها پروژههای رایجی هستند که تمرکز بر زیرساختهای اجتماعی را منعکس میکنند. تیمهای ساخت و ساز اغلب در مراحل مرحلهای کار میکنند تا خدمات را در طول ارتقا حفظ کنند.
کاردیف
ساخت و ساز کاردیف به شدت توسط آب نما و مرکز شهر فشرده شکل گرفته است. توسعه زیادی در اطراف خلیج کاردیف صورت گرفته است، جایی که اسکلههای سابق و زمینهای صنعتی به مسکن، دفاتر و فضاهای تفریحی تبدیل شدهاند. این منطقه نشان می دهد که چگونه شهر از صنعت سنگین به رشد مبتنی بر خدمات تغییر کرده است. این شهر امروزه به طور پیوسته به رشد خود ادامه می دهد، و ساخت و ساز بر ایجاد تعادل در توسعه مدرن با مرکز تاریخی آن متمرکز شده است تا اینکه آن را تحت تأثیر قرار دهد.
فضا در کاردیف نسبت به سایر شهرهای بزرگ بریتانیا محدودتر است، که توسعه دهندگان املاک در کاردیف را مجبور می کند تا از زمین های کوچکتر استفاده بهتری کنند. پروژه های پر کردن، در جایی که زمین های بلااستفاده بین ساختمان های موجود به آپارتمان یا بلوک های با کاربری مختلط تبدیل می شوند، رایج هستند. این یک مرکز شهر چند لایه را ایجاد می کند که در آن ساختمان های جدید در کنار خیابان های قدیمی ویکتوریایی و ادواردیایی قرار دارند.
دسترسی به حمل و نقل نیز به شدت بر تصمیمات ساخت و ساز تأثیر می گذارد. طرحبندی جادهها در مرکز کاردیف میتواند تنگ باشد، بنابراین برنامهریزی برای تحویل و ترافیک ساخت و ساز بسیار مهم است. جنبه های حمل و نقل مانند خطوط ریلی و مسیرهای اتوبوس اغلب در مراحل اولیه طراحی پروژه مورد توجه قرار می گیرند تا از فشار بر مناطق شلوغ جلوگیری شود.
مواد مورد استفاده در توسعه کاردیف تمایل دارند هم کارایی مدرن و هم ویژگی محلی را منعکس کنند. شیشه و فولاد در ساختمان های جدید ساحلی رایج هستند، در حالی که آجر هنوز به طور گسترده در مناطق مسکونی برای مطابقت با خیابان های اطراف استفاده می شود. خطر سیل در نزدیکی خلیج نیز طراحی را شکل می دهد، با پایه های برجسته و سیستم های زهکشی بهبود یافته که در بسیاری از پروژه ها ساخته شده است.
