پانک، همین الان که در ناراحت‌ترین حالتت دراز کشیدی، یه نفر از حرف‌های من می‌ترسه. همین الان که در ناراحت‌ترین حالتت دراز کشیدی، امیدوارم بتونی گوش بدی، امیدوارم بتونی هضم کنی، چون قبل از اینکه 6 ماه دیگه با اون قهرمانی دبلیودبلیوای از اینجا برم، باید خیلی چیزا رو از دلم بیرون کنم. اول از همه، ازت متنفر نیستم، حتی ازت بدم نمیاد، ازت خوشم میاد، بیشتر از هر کسی که قبلاً باهاش تو رختکن بودی، ازت خوشم میاد. از این فکر که تو بهترین توی دنیایی، متنفرم، نه، من بهترینِ تمام دورانم. تو تو یه چیز از من بهتری، تو بهترین مزخرف‌گوی دنیایی. اوه نه، بچه‌ها، جان سینا یه فحش داد، پس یعنی برنامه کاملاً از مسیر خودش خارج شده. هی، استو، اینو تمومش کن. هی، من دارم دیوار چهارم رو می‌شکنم. حقیقت اینه که پانک، بهت حسودی میکنم.
حسودیم میشه که این مردم رو فریب دادی تا این افسانه رو باور کنن که تو بهترینی تو دنیایی. اوه، اونا برات شعار میدن. لعنت بهت، وقتی میای بیرون، برات آواز میخونن و یه کلمه از حرفاتو باور نمیکنن، چون تو ارزش‌هاتو عوض میکنی همونطور که من تی‌شرت‌هامو عوض میکنم. تو فقط یه فرصت‌طلب پرحرفی که اگه باعث پیشرفتت بشه، پاتو روی گردن کسایی میذاری که واقعاً سخت کار میکنن. دوربین دیگه کجاست؟ هی، کلودیو کاستانیولی؟ هی، نیک نمث؟ هی، مت کاردونا؟ حالت چطوره؟ آره، ما هنوزم، عزیزم. داره داغ میکنه، آتیش میگیره. و هیچکس اون پشت نیست که بخواد میکروفون منو ببره تا تو رو نجات بده، چون من تنها دوست تو هستم. یادت میاد کی صحنه رو برای بمب لوله‌ایت بهت داد رفیق. و از اون موقع باهاش چیکار کردی؟ فقط همون پنج حرکت نابودکننده میکروفون رو بالا میاری. سالاد سیب‌زمینی تبلیغاتیت رفیق. هی، تو دیگه صدای بی‌صداها نیستی، تو یه میلیونر عوضی هستی، برخلاف میل خودت.
تو پانک نیستی، تو یه سرمایه‌دار هستی. و تو مخالف TKO نیستی، رفیق، تو آقای TKO هستی، چون اونا از نظر فنی تو رو از پا درآوردن. توییت‌هات قوی هستن، اعمالت ضعیف. و تو عربستان سعودی، وقتی بالاخره به دنیا ثابت کنم که هر روز، روز به روز، بدون هیچ روز تعطیلی به مدت ۲۵ سال، من بهترینِ تمام دوران بودم، با یه موسیقی بلند روبرو خواهی شد. می‌بینی، اونا می‌دونن، و می‌دونن که تو ۱۴ سال پیش به مدت هفت دقیقه بهترینِ دنیا بودی. و اگه بعد از شب قهرمانان، هنوز اونقدر توهم داری که باور کنی بهترینِ دنیایی، خب، فکر کنم بالاخره دنیا کوچیکه. خواهش میکنم، گرند رپیدز. بهترین بازی‌ات رو به شب قهرمانان بیار، چون همونطور که اگه این ساختمان تو گرند رپیدز نشونه‌ای باشه، حال و هوا داره شروع به تغییر میکنه. نه، اشکالی نداره، دیگه نمی‌خوام آسیب بزنم، باید استراحت کنی، یه مسابقه قهرمانی بزرگ داری، مگه نه؟ بهترین‌های دنیا، یه شانس خوب داشته باش، در مقابل بزرگترین‌های تمام دوران برای ارزشمندترین جایزه سرگرمی‌های ورزشی، قهرمانی بی‌چون و چرای دبلیو دبلیو ای. می‌دونم که می‌خونی، می‌دونم که شعار می‌دی، اما می‌دونم حتی شما احمق‌ها هم به اندازه کافی باهوش هستید که حقیقت رو ببینید. قهرمان اینجاست. هی، آمریکا، می‌تونی دو و نیم دقیقه اضافی رو نگه داری، من به بمب احتیاج ندارم، الویس از اون ساختمون لعنتی رفته بیرون. ممنون که گذاشتی تبلیغت رو خراب کنم تا بیشتر احمق به نظر برسی
