کارگری، سخت‌ترین و در عین حال شریف‌ترین حرفه‌ای است که جامعه روی دوش آن استوار است. هر روز صبح که خورشید طلوع می‌کند، دستان پینه‌بسته کارگران در تکاپوی ساختن و آباد کردن است. کارگرانی که بی‌هیچ غرور و ادعا، با عرق جبین و تلاش بی‌پایان، چرخ‌های زندگی را به حرکت در می‌آورند.
شاید آنها در سایه بمانند و صدایشان کمتر شنیده شود، اما نقشی که در ساختن هر لبخند، خانه و خیابانی دارند، انکارناپذیر است. این دستان زحمتکش، با تمام تلخی‌ها و خستگی‌های روزانه، قدرت و امید را به جامعه هدیه می‌دهند. در ادامه متن سنگین کارگری را در تکست ماگرتا باهم می خوانیم.
متن کارگر خسته کوتاه
ای کاش هرگز بزرگ نمی‌شدم
و نمی‌فهمیدم
که پدرم به من دروغ گفت:
«هر چیزی را در خاک بکاری روزی سبز خواهد شد
و این از لطف خداوند است»
چرا کسی نمی‌فهمد؟
من سال‌های زیادی انتظار کشیدم
اما هنوز
کارگری ساده هستم!
تمام زندگی‌ام بر این باور بوده‌ام
که دروغ نگویم
دل هیچ انسانی را نشکنم
و این را پذیرفته‌ام که از بین رفتن قسمتی از زندگی است.
اما با این وجود
از مرگ خودم می‌ترسم
می‌ترسم بعد از مرگ هم
کارگر باشم!
تاول‌های دستم را نشمارید و زخم‌های دلم را؛
بر دستم جای بوسه‌ای می‌بینم که رنگ نور و نبوت دارد.
با پای خسته که به خانه می‌رسم، ملائک سرمست، بال بر زیر پایم می‌گذارند؛
روی گلیم کهنه قدیمی‌مان، برای همیشه، بال فرشته ای جا مانده.
آری من کارگرم.
ماشین ها هیچ احساسی ندارند
خسته نمی‌شوند
شب کمرشان درد نمی‌گیرد
به فکر اجاره ماه بعد نیستند
از همه مهم‌تر
آخر هفته از صاحب کارشان مساعده نمی‌خواهند
درست مثل
ماشینی که دیروز
جای پدر کارگرم را در کارخانه گرفت!
بازوان خسته ات افتخار روزهای خودکفایی است
و چشمان بلند نظرت چون خورشید
برف های وابستگی را به رودخانه های عزت و سربلندی بدل می کند
مثل خورشید همیشه آسمان را روشن می‌کنید. مثل ماه همیشه تاریکی را از بین می‌برید. کار سخت شما کارگران است که همیشه غیر ممکن را ممکن می‌کند.
روزتان مبارک مردان غیور و بی ادعا
متن‌های سنگین در مورد فداکاری و رنج‌های کارگران
در کودکی
وقتی که کارگرم کردند
بیل
خودکار بزرگی بود
در دست‌های کوچک من
که هرگز زورم نرسید بنویسم
بابا نان می‌دهد
“فخرالدین احمدی سوادکوهی”
دست هایت که آیینه تلاش روزگارند پر برکت باد
توان دست هایت را می ستایم
ای سازنده ترین نقش هستی در قاموس آفرینش
کوه خوب آموخته چگونه فرو نریزد
و من کوه بودن را هر روز تمرین می‌کنم
کارگری دیده‌اید
نتواند فرو نیفتد؟
کوه ماندن جرئت می‌خواهد
در زندگی‌ای که کاش مفت هم می‌ارزید
“فخرالدین احمدی سوادکوهی”
روز کارگر به هیچ فر خاصی،
زنده و مرده،
به هیچ فرقه، نژاد و ملتی اختصاص ندارد.
بیایید آن را با هم جشن بگیریم!
فراموش مباد،
در آیینه ای که آیندگان به صافی و زلالی اش سوگند خواهند خورد
مبارک باد هر روز تاریخ به نامت
خوشا عرق جبین ات که خداوند پاس می داردش
کارگران از شریف ترین طبقه اجتماع هستند
زیرا چرخش دست و بازوی آن ها باعث چرخش چرخه های زندگی جامعه
و امتداد رگه های حیات در مجاری هستی است
روز جهانی کار و کارگر خجسته باد
کپشن های کوبنده در مورد اراده آهنین کارگران در دنیای سخت
من هرگز نمی‌توانم
یک کارمند ساده بانک
فروشنده مواد غذایی
رئیس یک حزب
راننده تاکسی
یا یک بازاریاب امور تبلیغاتی باشم!
همیشه دوست داشتم
ساعت‌ها در ارتفاعی بالاتر از شهر بایستم
و در انبوه ساختمان‌ها
دنبال خانه کسی بگردم که دوستش دارم
برای همین کارگر شدم!
کارگر از رنج و زحمت روز و شب باشد مریض
نیست دارویی بود یک دم شفای کارگر
پادشاه از زور قدرت پول می‌آرد به دست
کارگر با رنج پس باشد گدای کارگر
به خانه برمی‌گردد کارگر
خستگی‌های او را در می‌شناسد و
روی پاشنه می‌چرخد
پیراهنش را
که پاره نیست
روی سکوت اشیا منتظر می‌اندازد
کار مایه حیات زندگی است
چشمه سار زلال زندگی با کار جلا و روشنی می یابد
و کارگران پیشگامان این حیات بدیع و نشاط آفرینند
روز جهانی کار و کارگر مبارک باد
با چنین وضعی کسی چون او سخاوت پیشه نیست
هست بسیاری شریکان بر غذای کارگر
گر هوادارش نباشد هیچ یار همدلی
نیست باکی چون خدا دارد هوای کارگر
پدرم کارگر بود
مرد با ایمانی
که هر بار نماز می‌خواند
خدا
از دست‌هایش
خجالت می کشید
متن تبریک روز جهانی کار و کارگر برای استوری
بمیرم واسه دستایی که خستس از این زمونه
دلش می خواد که تک باشه ولی طفلی نمی تونه
همش شرمنده یه بچش می شه وقتی میاد خونه
دستاش خالیه و قلبش پر ازشرم و پر از خونه
همسرم روز کارگر مبارک!
سر کن بلند، راست نما قامت
با افتخار، بر چشمان جهان بنگر
آنچه هست، دسترنج توست
“بردیا امین افشار”
روز کارگران زحمتکش مبارک باد
تمام روزهای شکوفا از تلاش، روز تو باد
روز بهروزی من
روز بهروزی تو
روز بهروزی تمام دست های کار آمد جهان
دست هایی که روزها را در تلاشند برای آرامش شب ها
شب ها در تکاپویند برای آسایش روزها
روز کارگر مبارک
هنر کارگران است که ایران آباد
کار بسیار هنر را بنیاد
همت ای اهل هنر بار دگر
تا شود کل وطن خرم و شاد
روز کار و کارگر گرامی باد
صبر را در محضر کارگری باید آموخت
که سخت کار می کند
تا با خود خنده و عشق را به خانه ببرد
روزت مبارک
رویت سفید کارگر معدن زغال!
کای می‌روی به پای خودت در سیاه چال
ای دل شکسته در دل سنگین کوه‌ها!
جان می‌کنی به قیمت یک لقمه‌ی حلال
روز کارگران زحمتکش جامعه مبارک باد.
دلنوشته و دکلمه و متن های ادبی زیبا درباره کارگر
اگر روزی بمیرم
تمام کتاب‌هایی را که دوست دارم
با خودم خواهم برد
قبرم را از عکس کسانی که دوستشان دارم، پر خواهم کرد
و خوشحال از اینکه اتاق کوچکی دارم
بی آنکه از آینده وحشتی داشته باشم
دراز می‌کشم
اما درون هر لذت، ترسی بزرگ پنهان شده است
ترس از اینکه
صبح زود کسی شانه‌ات را تکان بدهد و بگوید:
«ای کارگر بلند شو باید برویم سر کار!»
کارگرم
روزگار مجبورم می‌کند دروغ بگویم
که حالمان خوب است
و غمی در بساط ما پیدا نمی‌شود
یک بغل خنده داریم
و یک سبد دل خوشی
عادتمان دادند به خودمان هم دروغ بگوییم
همیشه وقت زیاد می‌آوریم
آنقدر که خراب می‌شویم روی خودمان
یک کارگرم که گاهی شعر
به سرم می‌زند
یا به سر خودش
“فخرالدین احمدی سوادکوهی”
نامت که شکوه کار و تکاپوست
تنها واژه ماندگار روزگار است
نام تو ثبت است بر تمام جراید عالم
از بسته ترین زوایای اهرام
تا بازترین گوشه های تخت جمشید!
روز کارگر مبارک!
فکر می‌کنم
خدا هم یک کارگر است
مثلا یک جوشکار شبیه همه مردان جوشکار دیگر
و غروب
چشم‌های اوست که گاهی سرخ می‌شود
و شب، پیراهنش
که پر است از سوراخ‌های ریز و درشت!
فراموش مباد،
در آیینه‌ای که آیندگان به صافی و زلالی‌اش سوگند خواهند خورد
مبارک باد هر روز تاریخ به نامت
خوشا عرق جبین‌ات که خداوند پاس می‌داردش
همانطور که روز کارگر را جشن می گیریم، بیایید به یاد داشته باشیم که هر کار، بزرگ یا کوچک، به نقش پررنگ موفقیت کمک می کند. تلاش‌های شما مهم است و از آنها قدردانی می‌شود!
کارگری، نماد تعهد، تلاش و فداکاری است. هر آجر روی آجر، هر جاده، هر پل، نشانه‌ای از عرق جبین و صبر کارگرانی است که در سکوت، جامعه را می‌سازند. آنان با وجود تمامی سختی‌ها، با دل بزرگ و دستان پرتوان، نشان می‌دهند که افتخار واقعی نه در ثروت، بلکه در کار صادقانه و سازنده است. جامعه‌ای که به ارزش و جایگاه کارگر پی نبرد، هرگز پیشرفتی پایدار و انسانی نخواهد داشت. این کارگرانند که با زحمت‌های خود، ستون‌های اصلی این جهان را استوار نگه می‌دارند.
به پایان مقاله متن سنگین کارگری رسیدیم، اگر شما هم جملاتی در این مورد بلد هستید حتما آن را در قسمت نظرات با ما به اشتراک بگذارید.
